Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Yüzüme, yüz...

07 Mart 2012, Çarşamba - 19:37
Gece günde kala dursun, fısıltıların kulaktan kulağa tıkırtısı….
Neyleyim ki, yüzüme yüz lazım, sözüme söz, özüme öz, gözüme göz….
Yazarım, yazılmayanı,
yazarım sessiz haykırışımı,
yazarım yürekte olanı biteni…
Yazarım ve yazarım, kendime kendimi, kendim gibi bilene görene…
Görmezmiş….Görmesin
Duymazmış… Duymasın
Anlamazmış….Anlamasın

Yargım olmadı, olmayacak…
Sorgum olmadı, olmayacak…

Herkesin yaptığı kendine ve kendi kendine….

Demedim katkıyım, demedim gıybetim, demedim başlamamışa bitmiştir diye….
Harcamadım ne dünümü, ne de bugünü…
Seçim benin, bendedir dedim ve derken…..

Bağırmadım kimseye, bağırdım bir kendime
Çağırmadım, figanda, isyanda, biline kendime...
Kalemin kağıda, kağıdın kaleme...
Hepsi bu…

Arkadan laf harcamadım, laf ederim kendime kendi yüzüme

Yüzüme yüz lazım
Sözüme öz, lazım

Yine de affım, bir tek kendime
Kul hakkını bilmeyene, tek kelime
Affetttim kendimi kendi kendime
Dersim sabır üstüne
Minnettarım laf bilmeze,
Teşekkürüm ise gönlünü karanlığa teslim etmişe….