Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Yürekli bir selam...

12 Aralık 2012, Çarşamba - 07:31
 Mesutum '' yazımla ilgili aldığım hüzün ve gözyaşı kokan mesajların sayısını bilemiyeceğim....
Okuyan hemen hemen herkes gözyaşlarını tutamadıklarını ifade etmiş.
Bazıları hissettiklerinin boyutunun çıtasını kelimelerle anlatamıyacağım kadar yükseltmiş....
Bunları okurken, yazıyı yazarken parça parça olan içim, dahada parçalandı...
Bu yaşlı acılı kadıncağızın acısına, okuyucularımı üzmemin acısı eklendi...
Oysa okuyanlarda, bende bu dramatik olayın etkisiyle, gönlü sevg idolu Mahriyanımla ilgili çok önemli bir detayı kaçırmıştık...
Sevginin açamıyacağı hiç bir kilit, merhem olamıyacağı hiçbir yara olmadığının isbatı idi Mahriyanım....
Bir annenin yaşıyabileceği en büyük acıyı yaşamasına rağmen, yaşama küsmemiş, gönül kapılarını kapatmayıp, hayata yeniden sevgi penceresinden bakabilmişti....
Hikayesini dinledikten sonra, onu üzmemek için gözyaşlarımı içime akıtmış, dudaklarıma bir tebessüm kondurmuştum..... Rolümü iyi oynıyamamıştım... O dudaklarıma kondurduğum tebessümün onu üzmemek için olduğunu farketmiş beni üzmemek için '' Seni çok sevdim çok güleçsin '' demişti sahte gülcüklerime...
Aslında ne büyük dersti....
Her şeyden mutsuzluk çıkaran....
Devamlı birbirini kıran....
Her şeye küsen....
Sevgi eksikli bizlere...
Mutlu olmak, mutlu edebilmek için '' DERT '' in bahane olduğunun en büyük isbatı idi bu yürekli kadının bana söyledikleri....
Sevgi sevdalısı Mahriyanım bende seni çok sevdim....
MESUT' A, HACER' E SELAM SÖYLE.....