Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

Yüreğim hep küçük kalıyor...

20 Ocak 2013, Pazar - 17:55
 On yaşındaki kızımla mutfak masasında oturuyoruz. O Fen sınavına hazırlanıyor, ben az önce bitirdiği Matematik ödevini kontrol ediyorum. Birden bir soru; ‘’Mamiş sence büyümek iyi mi, kötü mü?’’ Haydaaa, soruya gel, derine insek çıkamayız; daha bir sürü dersi var, yemek yapmalıyım filan ama soruyu da geçiştirmek istemiyorum, oldum olası geçiştirmedim zaten…
     ‘’Bilmem, bazen iyi ,bazen kötü olabilir sanırım… ama genelde güzel.’’  Kaşlarını çatıp biraz düşündükten sonra konuşuyor Küçük Cadı’m ‘’Haklısın mamiş, mesela şimdi anaokulunda olsam ne güzel olurdu…ders filan olmazdı,, sadece oyun oynardım ama büyümek de güzel. Yazın arkadaşlarımla sokakta oynamayı seviyorum. Küçükken tek başıma dışarı çıkamıyordum. Hem zaten istemesek de büyüyeceğiz.’’ Bacaksıza bak sen! İki dakikada analiz etti olayı. Şimdiki çocuklar gerçekten başka. Peki ya ben… Elimde olsa hangisini seçerdim? Büyümek mi, büyümemek mi? Bir anda film şeridi gibi geçiyor gözümün önünden anılar… Babam balkona almış beni (omzuna oturmuşum yani) sokakta gezmedeyiz. Ne çok severdim babamın omzunda gezmeyi!  Annem salondaki yemek masasının altına girmiş benle evcilik oynuyor… Masanın üstünü çarşaflarla filan örter, saatlerce oynardık, ne güzeldi……Afacan kardeşim yine iş başında… Az önce litrelik sıvıyağı salonun ortasına boca etti…Okul yıllarım... ilk aşık oluşum (üzgünüm detaya giremem ,sonuçta bu yazıyı annemle babam da okuyacak muhtemelen) ,iş hayatım, evliliğim, anne oluşum (listenin en başında bu var)…Bu liste daha uzar. Çocukluğumu hiçbir şeye değişmem…Ne çok sevilen bir çocuktum, nasılll güzel anılar… Anneliği hiçbir şeye değişmem… Dünya bir yana kızım bir yana. Eeee kaldın mı ortada Lerna Hanım?…Küçük mü kalsaydım, büyüse miydim?  Peki ya yaşayacaklarım? Bilinmezlik…Neler bekliyor beni? Kızımın mezuniyetini görür müyüm? Torunlarımı görür müyüm? Kim bilir? Elimde olsa hangi anı, yada anları tekrar yaşamak isterdim? Ya hatırlamak istemediklerim… Neleri değiştirirdim hayatımda ,elimde bir şans olsa? Ne çok soru var zihni kurcalayan…Sanırım her şeyi olduğu gibi bırakmak isterdim… Hep çocuk kalsam , anneliği tadamazdım mesela… Hatalar yapmasam, bugünkü ben olmazdım…ve geleceği de merak ediyorum…
     Küçük Cadı haklı ,istemesek de büyüyeceğiz. Büyümeye devam ederken, anın tadını çıkarmayı unutmayalım. Güzel anılar biriktirelim. ‘’Seni Seviyorum’’  demekten,’’ sarılmaktan’’ korkmayalım…Bonkör olalım sevdiklerimize, sarılıp öpelim…ve Mark Twain’in öğüdünü dinleyelim; her güne, hayatımızın en güzel günü olması için şans verelim…

     Kalın Sağlıcakla,