Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Yanlış, doğruyu götürmeden...

28 Mayıs 2014, Çarşamba - 05:33

Kendimce kalemin yettiğince bazen susarak, bazen avaz avaz bağırarak kelimeler hizalanıyor...
Öğretiler, öğretenler, kıymetli...
Anlatıyor sanmanın yanılgısında, mantık sorgusunda, yine ve yine aynı nakaratın kulağa takınan tınısında...
Çarpım tablosunun değişmeyen sonucunda...
Aynam konuşuyor, dinlemedeyim...
“Hı hı hı”diyorum....
Bilinene yeni bir bilinen eklemenin doğru bildiğimin özde yanlış olduğunun farkına ayarak...
Herkes okuyor, herkes yazıyor, herkes konuşuyor, herkes ANLIYOR sanmanın bıtkınlığında...
Yoksaymak, kalemi bırakmak...
Öğretenlerim gülüyor...
Hayattan dersler Volum 1
“Empati yapmayı öğreteceksin”...
Şaşkınlık, “herkes yapmıyor mu?” nidasıyla...
“Susarak çığlık atıyorum duyulmuyor mu?
Hayattan dersler Volum 2
“Herkesin anladığı dilden konuşacaksın, üstelik had bildirerek”
*Aaa ne haddime”
Öğretenlerim kafa sallıyor...
“Haddine haddine”...
Hayattan dersler Volum 3
Akıllı değil aptal duracaksın....
Öyle mi ya!
*Evet öyle diyor” öğretenlerim,
İyi de üç noktalı yazıyorum, üç noktalı konuşuyorum, bildiğim bu, lakin daha iyi bilenlerim vardır tamamlasın diye...
Öğretenlerim “Aynı şey değil, aynı şey değil” diye surat asmakta...
Not alıyorum hem zihnime, hem gönlüme...
Çok çalışmam lazım çok, üç yanlış bir doğruyu götürmeden ...