Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Üşümeseydim sıcağı bilirmiydim...

07 Ocak 2015, Çarşamba - 23:28
Ayazın sert esen uğultusunda kar düşer kara üstüne...
Başlar bir masal çocukluktan beri beklenen, yollların uzun molalarında soluklanmış üşümüşün gönlünden akar...
Dinlersin, dinlersin...
Tekrarını arzulamanın heyecanında...
Huzur örter her yanını...
Yoğun tipinin soba üstü kestanelerin el yakan damakta hoş tad bırakan lezzetinde...
Kar altında daha da sarılırsın sıcağa...
Öyle bir tınıdır, öyle bir huşu ki...
Manzaranın güzelliğinde mayışmak misali...
İşte o an biter hasret...
İşte o an...
Gönül başlar yeni besteler yapmaya...
Her dize her hikaye sanadır artık...Yağan her tanenin görsel şöleninde...
İçselliğinde uçarsın olması olması gerekene...
Artık eller bir olur, sarmaş dolaş huzurun kollarında...
Düne sitem edersin, günü geciktirdikleri için...
Sonrası bakarsın kocaman gülümseyerek...
Değdi dersin tüm soğuğa rağmen...
Üşümeseydim sıcağı bu kadar yaşarmıydım ki...diye gülümseyerek gözlerinle sessiz sesiz anlatırsın...
Bilirmiydim ki kıymetini, anlarmıydım titremenin ne olduğunu....
Yaşana yaşatana minnet mesut bahtiyarın izini silen, sadece sevgi verenin sevgi romanında artık her kelime gerçek olur....
İyiyiz soğuğun sıcak saranında....
Boz boranda kar yağanda yürekler sıcak, kanyak tadında...