Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Umut ektim güne...

03 Temmuz 2013, Çarşamba - 00:09
Çocukluğumun saflığında,  yadsımalarım...Dile yakışanı, gönülden taşanı,
Dinletilerin ninni veren huşusunda...Masallar avutmuyor ki, aklın işleyişinde...
Duygunun gelişi güzel savurganlığında,
Herkes mi dertli, herkes mi çokluğun azlığında kıtlığa talim, sevgisiz sevgi vergilerinde...
Tüketimi en kolayından...
Neyse kabulun isimlendirilmesinde arayışın çaresizliğine tutunup günü kurtarıp, yarını rehine bırakmanın acizliğinde...
Oysa evrenin işleyişinde bozulan sadece gönülsüzler...
Unutulmazlar, unutulmayanlar suya yazılıyor, ateş ile...
Karamsarlığın halkasına tutunup, paslanmasın eşiğinde  elini taşın altına koymadan,  emeksizliğin ter akıtmayında şikayette...
En kolayı
Bu hep böyle gider mi?
Düşüncenin kopyalanıp, ağızda tekrarında..
Kaşlar çatık,  yüze sahte bir tebessüm, dilde bahaneler sinsilesi...
Kırılıp dökülenler, nağmelere saklanıp ahlar ve vahların gözardı edilişinde...
Ego şişirmelerinde, yargı suçlanacakların hedef tahtasına dönüştürülmesinde...
Yoksun benliklerin, “ben, ben, ben” diyişinde..
“Artık herşey mümkün”
Olasılıkların birer birer kafa çarpmalarında...
Tutunuşlar, ucuz serpilmiş çiçeklere...
Gün doğurmadan, gün batırmaya hevesli...
Belki bir an, belki bir gün diye diye  zaman ısrafında...
Arı duruşların, arı bakışların, arsızlığına sizlanmanın epey gerisinde...
Sözlü, yazılı sildim dünü, yeterince büyütüp, bal tadında  çok yediğim için...
Ve sadece umut ektim güne...
Kayıp aramalarımda, saf gülüşlere yer açmak için...
Güvercinin özgürlüğe kanat çırpışında...
Çocukca...Gözümü değil, gönlümü bileyleyenlere...
Hep minnet ile...