Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Tüm kelimeler saklandı...

15 Ekim 2013, Salı - 19:58
Hoşçakal...
Bir veda havasının en son konulan noktası.
Ne çok kullanırız,
Bazen ise dile gelmediği için yüreğin ağıtında ağır bir yük kalır...
Diyemedim,
Düne ait kalışlarındaki gidişin eyleme dönüştüren kısa kelimesini...
Ama o mecburi vedasını gerçekleştirdi.
Ana yarısı tanımlamasında koca harflerle isimlendiren teyze...
Kavramın en hasını yaşatan kadın..
Sesini duymak bile mutlu kılardı.
Kimi yüreklerde size özeldir ve o hep sizdedir..
İşte öylesi bir canım daha gitti..
Güzün hazanını sırtına yükleyip getirdi gidişinde.
Duasındaydım her daim, hem dilinde hem yüreğinde olmanın ağır sorumluğunda...
Kıymetliydi...
Değerliydi...
Ve bugün yok artık..
Alışkanlıklarımızdan öteye, geriye kalmış yorumsuzluğunda hani çok sey dile gelir ya ...
Sonrası bildiğiniz tüm kelimeler saklanır ya...
İyiydi hem de çok.
Özlem büyütmüştü, çok ufakken kaybettiği kızına, sonra genç yaşta kaybettiği oğluna, sonrası eşine, sonrası kızkardeşlerine...
Hasreti sona erdi bize elveda kaldı.
Düğümlenmiş cümlelerimin arasına katıldı gidişi..
“Benim arkamdan da yazarsın” değil mi diye sözünü bile almıştı...
Veda edemedim etmesine de sözümü yerine getiriyorum buruk...
Hoşçakal...
Evet hayat rüzgarının sürükleyişinde yağmur yüklü bulutların güze kavuşturmasında...
Yürek, iyi dediğim iyiliğini gördüğüm birine daha ağlıyor..
Hoşçakal Morakur (Teyze:)