Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Teşekkür ederim...

02 Şubat 2015, Pazartesi - 18:19
Gün griye bürünmüş ya hemen gönül kalem tutar....
Hüznü sever misali...
Gride gitmek gelir aklıma, heryerden ve herkesden...
Hele de denizde giyinmişse grisini, gökyüzünü sarmışsa tütünsü bulutlar...
Bilirim ki, semalar damla bırakacaktır...
İşte o zaman coşar satırlar cümle olacam diye...
Yine öyle dinginliğinde damla bırakıyorum...
Veda öncesi söz biter ya,
Anlatmanız hiç gereği olmadığı anlarda, öpmenin ayıplandığı zihinlerde...
Kırmızıya döner ya yanaklar yüreğin yansımasında, ayıp olmayanı ayıp adledersin ve başlarsın kendini dövmeye...
İşte o an susarsın...
Özürler sıralanır ardı ardına...
"Niye buna yaptım" diye vurgunda...
Sonrası iş, sevmenin günaha varışında...
Yuhlarsın hatta taşlarsın kendini suç mahali ve suç unsurunu ararken bulursun...
Yargıca varmadan hüküm giydirirsin kendine...
Sevmeyeceksin bir daha diye....
Zıvanadan çıkmış deli gönlüm hırçın....
Kabulüm kırılan kaleme....
Ama ben başka bir durakta başka bir diyarda başka bir gönülde yine seveceğini bilmenin rahatlığında...
Sevmeyi biliyormuşum ne mutlu bana...
Verilen ceza, ödül bana...