Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Telafuza gerek kalmaksızın...

16 Eylül 2013, Pazartesi - 23:45
Son dönemde bazı moda kelimeleri oluştu ve öyle fazla tüketilir oldu ki, gerçekliklerini sorgular olduk...
Hele hele dünyanın en güçlü kelimesi “Sevgi” en fazla tüketilenler sıralamasında ilk sırada yer alıyor, sanırım...
Sözde öyle fazla harcanır oldu ki...
Lafta herkes herkesi sever görünüyor...
Ama o güzelliğe yakışmayan ne varsa ardı sıra yapılır olunca...
Sevmek de neymiş diye bakar olduk...
Aslına bakarsanız aslında ne demek olduğunu, gerçek mi, sahte mi, ayırt etmeyi hayat öğretiyor hepimize...
Lugatlarda aranınca karşıma şöyle bir tanımlama çıkıyor:
(Felsefede) Eski Yunan felsefesindesevgi evrende birleştirici ilkedir (Empedokies), Platon'da güzele duyulansevgi (Eros) ideaların bilgisine götüren yoldur. Hıristiyanlıkta: yardım elini uzatma anlamındaki sevgi (Caritas) ve hastalara, acı çekenlere, yoksullara duyulan sevgi (agape), yakınsevgisi, giderek hiç bir ayırma yapmaksızın tüm insanlara gösterilen sevgi (insanlık sevgisi) ve Tanrı sevgisi; çağımızda Max Scheler'in felsefesinde sevgi temel kavramlardan biridir; Scheler'in baş sorunu olan kişiliğin asıl özüsevgi olduğu gibi, insanları birbirine bağlayan da sevgidir; kendi içine çekilmiş ayrık yaşayan kişi değil, dünyaya ve insanlara sevgi ile yönelen kişi, yine böyle kendisi gibi sevebilen kişilerle kendini bir-duyan kişi değer taşır.
Ama, sevgiyi sözlüklerde aramayalı çok oluyor...
Bildiğim tek gerçeğim,
Hayat hediyem,
Varlık sebebim,
Özüm, sözüm...
Hiç bitmeyenim, hiç geçmeyenim,
Karşılıksız,
Onaysız,
Beklentisiz...
Her şeyden öte koşulsuz...
Kelimelere farklı anlamlar, farklı boyutlar ekleme girişimleri karşısında bile ve defalarca ve defalarca sınava tutulmasına karşın hiç vazgeçmeyişim....
Kendinle bir oluşunun en güzel mucizesi...
Aranmayınca tek yerde karşına çıkıyor...
Yürekte...
Saflığında bir ediyor ve su misali akıyor gönülden gönüle...
Telafuza gerek kalmaksızın...
Suskunluğumda, gözümde,
Sessizliğimde  ses oluyor,
Engellerde set yıkan,
Karanlıkta ışık olup akıyor....
İyiliğin ödülünde, aynanda yansıyan en büyük miras olarak...
Özde sözde bir olmak için olmazsa olmazım, dile gelmese de gönlü duyana gönlü görene aynı yöne aynı bakana aynı durana ışık oluyor...
Yazılan değil yaşatılan sevgileriniz ve sevenleriniz olsun...
Hiç sorgulanmayan...