Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

Tatlı dil sevginin anahtarı...

24 Nisan 2015, Cuma - 13:13
Sevgi yeşersin başlıklı yazımı okuyanlar Derya'yı hatırlayacaktır. Hani Nışantaşı'ndaki mağazada kasiyer kızla olan nereli olmamla ve anadilimle ilgili ısrarlı sorularına karşılık cadılığımın tutup verdiğim "Tatlı dil" cevabım ve bir hafta sonrasında yine aynı mekanda karşılaşıp isteği üzerine içtiğimiz kahve ve merak edip adımı Google'ladığı o gece annesinden, anneannesinin Ermeni olduğunu tesadüfen öğrenmesi... Prensip olarak tanımadığım kişileri Facebook hesabıma eklemiyorum. Derya da ekli değil, ancak az önce mesaj atmış özelden.
İçten kelimeleri sevgi yeşertti kalbimde. İznini aldım, aynen paylaşıyorum; "Lerna Hanım'cığım merhaba, nasılsınız? Her yerde buluyorum sizi değil mi? Ne yapayım kanıma işlediniz.  24 Nisanda Taksim'deki anma törenine katılmaya karar verdim. Biraz araştırma yaptım kendimce, gördüm ki, Ermeniler bu topraklarda gerçektende bin yıllardır yaşamış. Çok zor düzgün yayınlar bulmak ama söylediğiniz gibi arayınca bulunuyor. İstanbul'da önemli mimari yapılar hep Ermeni mimarların eseridir dediğinizde nasıl da şaşkına dönmüştüm hatırladınız mı? Google haklı olduğunuzu gösterdi. Annemin bu gerçeği bunca sene bizden niye sakladığına anlam veremiyorum.
Aslında anlıyorum onu, muhafazakar bir aileyiz, babam namazında, annem baş örtülü. Önce karşı çıktı annem anma törenine gitme kararıma. Baban keser bizi kızım dedi. Umurumda değil. Babam da anlayacak zaman içinde. Hatta sadece babam değil herkes anlayacak. Ermeni olmak utanılacak birşey değil gurur duyulacak birşey artık benim için. Ve sizin dediğiniz gibi tatlı dille aşacağıma inanıyorum bu hurafeleri.
Hem melek anneannem için hemde insanlık adına törene katılacağım. Tarihi araştırmaktan, çevreme öğrendiklerimi anlatmaktan, tatlı dil kullanmaktan vaz geçmeyeceğim. Öpüyorum yanaklarınızdan. Sevgilerimle, Derya."