Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Suskun ve derin sevgi...

17 Nisan 2013, Çarşamba - 04:01
Ne prenses, ne peri, besbelli hepimizden hiç biri... Gelene kol kanat geren, gelmeyene güle güle diyebilen, güler yüzlü derbeder biri...
Hanidir, uzak kalmışlığın, yakın tanığının ta kendisi...
Dil döndürüyor, ağız geveliyor, içli içli...
Tek bildiğim suskun ve derin sevgi...
Toplum içinde, ayyuka çıkmış sessizliği...
Görüşüm, nicedir meyilli...
Ah bir bilsen, gönlü yazar olmuş, kalemsiz kağıtsız kelime üreteni...
Melodisi, içinde söyler her türlü derdi...
Uyak olmasada dizelerinin hiç biri....
Anlatır durur, hiç durmadan gençliğin asi terkedilişini...
Lisanı karmakarışık, düğümlenmiş tariflerini....
Özü, sözü kuytularında gizli...

Şiir tadında dökülen her cümlenin, ne başı, ne sonu belli...
Not düşülmüş, sağdan soldan bir ileri, bir geri... Şimdi çözelim, haydi klavuz eşliğinde..
Okuyalım, bir iki, olmadı baştan öteleyelim, silinsin, gözle görüneni...

Kalbe yazılmışsa, en ilk günden beri, son günü yok, dün ayırsa da günü...

Yaşıyoruz her şeyi, hiç görüşmemiş gibi...

Tanıyor olsam da, tanımıyorum aslında ben, seni...

Hayatın en özeli, yüzümü güldüreni, sözümü öz edeni...

Gönül tahtımın tek sahibi....

Unutulmayan sahilin, küreksiz kayıkçısı, rüzgarsız yelkeninde,  kaptansız dümeninde, yolculuğumuz rotasız,
Tayin edilen denizcinin not defterinde ismimiz baki...

Eeee şimdi anlaşıldı dimi....

Mutluyum ezelden beri...