Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Söyle, belki kağıt kirlenmez...

20 Mart 2013, Çarşamba - 19:02
Geçemedik...
Koca kışın ayazından, yaza çok var...
Baharın çiçek açtıranında, gülümsüyor oysa gönül...
Mevsimlerin döngüsünde, düşsel sahil kasabaları bekler oldu, konaklamadan uzak günübirlik misafirlerini...
El siperde, baka kalıyorum uzaktan,
Anlamsızlıkta silinmiş yaşanmışlığın suya yazılan tümcesi öznesi olmaksız kurulmuş her cümle...
Bütünlük....
Karmaşanın, ayyuka çıkan cılız tevazzunun görünmeyen edebi dizilişinde...
Kelimeler, çalı çırpı misali dizilmiş, sırasız...
Yüklem mi....
Ara ki bulasın....
Yok ki kurulsun, ısmarlama matbaa baskılarının “yazık” dedirten heba edilmiş kuraldışı imlasız, teselli etmeyen kısır döngüsünde, dudak bükülüyor...
Yeni baştan, “söyle” belki kağıt kirlenmez...
Kimbilir, yaz erken gelir, baharı yaşamaksızın....
Hani belki dağlara
Hani belki sahil şeridine
Hani belki, karşı şehre
Belki, de yalan, gerçeğe döner, kara gönlünün beyaz dizelerinde....
Okurun, bilse de kalemi tutanın, gönül değil, hırsın anlamsız çırpınışı olduğunu...
O halde, bahara gelmez kış, yazılsa da anlamsız bir kaç boş söz....