Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Doğal
Kamil TezgelKamil Tezgel

Son düzlükte tökezlemek...

05 Şubat 2013, Salı - 14:01
. . . . oysa son düzlüğe kadar her şey yolundaydı.Yarışı forse ediyordu Karakeçikızı.
Ne olduysa son düzlüğe girilen virajda oldu yaşlanmıştı artık ama bu yarışı da kazanmalıydı.
Hipodrom da oturan umudunu ona bağlamış binlerce kişi'' koş kızım,koşşş...hadi be Karakeçikızı hadi be kızım''diyerek ellerin de tuttukları kupona bakıyordu.
Son düzlüğe girerken jokeyi yelesini okşadı ve sarıldı boynuna sonra da  usulca ''hadi kızım,sona geldik koş be kızım''diyerek fısıldadı kulağına.''
Koştu Karakeçikızı olanca hızı koştu şöyle bir baktı hipodroma olanca hızı ve gücü  ile son düzlüğe girdi

Bu yarışı kazanmalıyım dedi,onlar için kazanmalıyım dedi.
O simsiyah pırıl,pırıl simsiyah yeleleri rüzgar ila sağa sola savruluyordu.Ona bağıran destek veren binlerce kişiye eşlik ediyordu o simsiyah yeleler.
Son düzlüğe girmişti ve artık beşyüz metre daha koşması gerekiyordu ‘’beyaz bayrak ayna’’ için.
Ne oldu ise orada son düzlükte oldu,artık ayaklarının onu taşımadığını hissetti tökezlendi ve düştü,Jokeyi bir yana savruldu..Kendi bir yana savruldu.
Ayağa kalkmak istedi ama kalkamadı bir acı vardı ayağında anladı ki ayağı kırılmıştı . . . .

Bunun ne demek olduğunu o çok iyi biliyordu,Jokeyi  ile göz göze geldi . . .
Hüzün vardı artık gözlerinde ve tam o sırada beyaz önlüklü bir adamın elindeki şırınga ile kendisine doğru yaklaşmakta olduğunu gördü..Anladı uyuma zamanı geldiğini,son defa baktı hipodroma,ona destek verenlere son defa baktı sonra da jokeyine takıldı o badem gibi simsiyah gözleri.
Sanki’’Şişt sakın üzülme’’der gibiydi o bakışlar.
Ağlamadı onurlu soylu bir attı o çünkü..
Sonra da elinde şırınga ile başında bekleyen adama baktı ve ona gözlerini açık kapatarak ''hadi artık hazırım''dedi . . . .Bu kez olmamış ‘’Beyaz bayrak Ayna’’görmemişti bu yarışta..
Ama hayat yarışın da finişi görmüştü bu kez.
Ve kapattı gözlerini sonsuzluğa.Feda etmişti kendini başka insanlar için.
Tıpkı bizim dünyamız da olduğu  gibi ..
Kimbilir kaçımız son düzlüğe girerken tökezlemedik gerçek hayatımız da..
Yaşanmışlıklarımız da,aşklarımızda,sevgilerimizde,sevdiklerimizde . . . . .