Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

Sizin seçiminiz ne...

23 Aralık 2014, Salı - 00:00
Çok pozitif ve iyimser bir çocuk olan kızım sınav döneminde ve stres altında olduğundan söylenme moduna geçmişti o gün. Hip hop dersine yetişmek için telaşla yürüyorduk ama yüzünü güldürmek ne mümkün. Söylenip duruyordu. Büyümek amma zor işti, bir sürü sınavı vardı, afacan kedimiz desen kaşla göz arası en sevdiği bardağını kırmıştı. Hayat pek zordu. Kuş uçsa, niye uçtu diye söylenecek, o derece!
Hepimiz çocuk olduk ve gayet iyi biliyorum ki nasihatlerden hoşlanmazlar. En iyi taktiğin onlarla yetişkin gibi ama sıkmadan konuşmak olduğunu düşündüğümden, "Geçenlerde çok anlamlı bir yazı okudum. Şu an içinde bulunduğun duruma çok uygun. Anlatmamı ister misin?" diye sorunca meraklı bakışlarını yüzüme dikip, başını yukarı aşağı oynattı... "Her duruma mızmızlanıp, sürekli şikayet halinde olan kızına , mesleği aşçılık olan babası görsel bir anlatımla yol göstermek ister." diye cümleye başlamamla kaşlar çatıldı ve "Ne yani mızmız mıyım bennnn?" diye çıkıştı anında. "Bu bir hikaye , kişiselleşirmeden dinleyeceksen anlatacağım.
Beğeneceğine eminim." "Peki , hikayelerini seviyorum, anlat bakalım cadı mamam." "Nerde kalmıştık? Hah tamam ...Kızını mutfağa götürüp üç ayrı cezveye su doldurur ve altını yakar. Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, ilk cezveye bir adet patates, ikinci cezveye bir adet yumurta ve üçüncüye de kahve çekirdekleri koyar. Sessizce beklemeye koyulur. Bir süre sonra ne olup bittiğinden hiçbir şey anlamayan kızı söylenmeye başlasa da sükunetini korumaya devam eder. 20 dakika sonra cezvelerin altındaki ateşi kapatır, patatesi bir tabağa, yumurtayı ayrı bir tabağa alıp, kahveyi de bir fincana doldurur ve kızına ne gördüğünü sorar.
Alaycı bir tavırla "Patates, yumurta ve kahve görüyorum" der genç kız. "Hadi daha yakından bak, patatese dokun" der babası. Kızı söyleneni yapıp patatese dokununca yumuşamış olduğunu fark eder. "Şimdi yumurtaya dokun." Kız kabuğunu soyduğu yumurtanın sertleşmiş olduğunu gözlemler. "Şimdi kahvenin tadına bak." Kahveden bir yudum alan kızın yüzüne gülümseme yayılsa da anlam verememektedir. "Bütün bunlar ne anlama geliyor baba?" diye sorar.
Baba patatesin de, yumurtanın da, kahvenin de kaynar suda aynı sürede kalıp, aynı sıkıntıyı yaşadıklarını ancak farklı tepkiler verdiklerine dikkat çeker.  Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suya girince yumuşamış ve güçten düşmüştür. Önceden ince ve kırılgan kabuğunun içindeki sıvıyı korumaya çalışan yumurta ise, kaynar suda sertleşmiş ve katılaşmıştır. 
Kahve çekirdekleri ise, kaynar suda kalınca hem kendileri değişmiş hemde içinde bulundukları suyu değiştirmişlerdir ve ortaya tamamen yeni birşey çıkmıştır. "Sen hangisisin?" diye sorar kızına, "Bir sıkıntıyla karşılaştığında tepkin nasıl olacak? Patates gibi yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi kalbini mi katılaştıracaksın? Yoksa kahve çekirdekleri gibi, yaşadığın her olayda duygularının olgunlaşmasına ve hayatına ayrı birer tat katmasına izin mi vereceksin?"
Hikaye bitince sesini çıkarmadan yüzüme baktı bir süre kızım. Kurs binasına çoktan varmıştık ama içeri girmeden bekliyorduk kapı önünde.  "Okuyunca çok etkilenmiştim, beğendin mi?" diye sorunca , kıkırdayarak "Cadı olduğunu düşünüyorummmm ama tatlı bir cadıııı" diye cevapladı. Sımsıkı sarılıp sataştım kızıma "Söyle bakalım küçük hanım ; patates olmayı mı seçiyorsun, yumurta mı, kahve mi?
Karşımda bir patates görmek istemem doğrusu ama karar senin!" "Patates olmayı reddediyorum, hadi beni oyalama da dans dersime yetişeyim. Eve dönünce çok çalışmam lazım çoookkk." Daha güzel anlatılamazmış, değil mi? Hayat dikensiz gül bahçesi değil, sürekli engellerle karşılaşıyoruz. Yaşadığımız güçlükler bizi büyütüp olgunlaştırıyor. Ellerimize, ayaklarımıza batıyor bahçede yürürken dikenler.
Yaralanıyoruz, darbeler alıyoruz. Ne demişler? Öldürmeyen acılar güçlendirir. Önemli olan zorluklarla mücadele etmek ve yaş alırken, tecrübeler edinirken daha donanımlı, daha lezzetli hale gelebilmek. Peki siz hangisi olmayı seçiyorsunuz hayatta? Patates mi, yumurta mı, kahve mi?