Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Siyah giydi, yaz güneşi...

09 Ağustos 2014, Cumartesi - 21:41
Kalemin kurşunu bittti,  silik silik dökülüyor... Gidenin ardından yazmak, yürek sızlatıyor.  İklimin bunaltan sıcağında, bulut yağmur bıraktı...
Damla, damla yürek acı döküyor...
Siyah giydi yaz güneşi...
Bu kez kim mi, gitti...
Baba yarısı...Amcam, Karnik...
Yarı çatık kaşının sert bakan gözlerini, hınzır gülüşü yumuşatırdı...
Halay başının mendil sallayanı, ayağını yere hızlı vuranı, klarnetinin sesini duyar duymaz, “tssssss” diye ritm tutanı...
Memleketi hep ağır bassada,  İstanbul”un grantuvalet moda yaratımında, hep önde, hep ileri adım koşanında...
Yayamın ilk göz ağrısı, babamın en değerlisi, halalarımın yakışıklı abisi,..
Dilinden düşürmediği Yıldızı, en büyük sevdası Muradı, Gürkanı, şimdi buruk el sallamada...
*Hey gidi, hey” diye hayat mezuniyetini erken vermenin yorgunluğunda, isyanında, rüzgar savurdu, çarçabuk anne babasının yanına yol aldı...
Gitmek kolay, ya sonrası...
Yakışıklı amcam, yine çok şıksın, vedanın son töreninde...
Işıklar içinde ol, duamdasın...