Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

Şimdi, adada olmak vardı…

19 Eylül 2014, Cuma - 22:16
Hayallerim vardır, benim. Küçük, sıradan ama düşündükçe içimi ısıtan. Mesela adada olmak vardı, şimdi. Şu sağanak yağmurda balkonda battaniyeme sarılıp, elimde bir kadeh içki, fonda Mario Frangoulis'in berrak sesi eşliğinde Vincero Perdero dinleyip, deniz ve yağmur kokusunu ciğerlerime çekip, yıldızları izlemek vardı.
Şehrin patırtısından uzak, huzurla anın tadına varmak vardı. En güzel zamanıdır Eylül adanın. Yazın işkenceye dönüşen vapur yolculuğu, şimdi keyiflidir işte.
Kurulursun burunda açığa, denizi koklayıp, tavşan kanı çayını yudumlarsın kitabını okurken. Adaya yaklaştıkça sayısı her gün gitgide azalan ışıklarına bakarsın evlerin. Ağaçların yaprakları hala yeşildir. Tanıdık üç beş kişi görüp selamlaşırsın. Yabancı yoktur etrafta. Trafik yoktur, kargaşa yoktur, telaş yoktur. Huzur vardır adeta. Küçük, küçücük, basit bir hayal işte.
Adada olmak vardı şimdi...