Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Çemberin dışı
Cenk UrasCenk Uras

Sessizliğin sesi...

25 Eylül 2012, Salı - 20:28
Geceyse gecedir, sessizse sessizdir..

Kapa gözlerini  dinle sessizliği.

Uzaklardan gelen müzik sesi falan da olmasın.

Masanda dolaşan bir karıncayı besle bir parça ekmek kırıntısı ile.

Yaşlı köpek ömrünün son demlerini yaşarken,   sen de kendi sessizliğinin son demlerini yaşa .

Rakının son yudumunu al , ama hemen yutma..

Bir tur attır dilinin üzerinde ve ayağa kalktığın anda yavaşça gönder mideye..

Şimdi yola koyul bakalım, ormanın içinden yürüye yürüye..

Kendi adımlarının sesi  bozsun kendi sessizliğini  ve o  adımlar götürsün  seni yine vapur düdüklerine, istemeye istemeye..

Önce hayvan uğultuları ve köpek havlamaları bozsun sessizliği

Bir süre sonra evlerin ışıkları alsın gözünü

Loş ışıklı bir evden gelen piyano sesi dağıtsın düşüncelerini  ve perdenin gerisinde piyano çalan bir

insan silüeti ..

Işıklar çoğaldıkça, köpekler sustukça,” buyurun buyurun!” diye bağıran çığırtkanlar göründükçe,

Rüzgar sussun  ve  sadece karıncaları değil,  birbirlerini bile fark etmesin insanlar.

Kalabalıklar içinde yalnızlığa, sesler  içinde sessizliğe gömülsün herkes.   

Bir vapur düdüğü ile birlikte başlasın yeniden koşuşturmaca

Güneşin ilk ışıkları ile.