Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Sen mi, ben mi, biz mi?...

11 Mart 2012, Pazar - 17:19
Kırgınlıkları, başeğişler, düşlerin gerçekle verdiği savaşlar….
Kalabalıkların, abartılı beğenileri karşısında, öylesi bir duruş…
Gönül zenginliğinin, yüze yansıması ve albenin şişirmediği bir ego…
Yolu, yolculuğu iç dünyasında….
Asillik, biraz da kendini bilmek, kendini görmek, kendini kabul etmekten geçiyor sanırım…
Elbette ki, kendini sevmekten...

Tepeden bakışı, en dipten duruş, mütevazisinde, geniş omuzlar destek için varedilmiş...
Olana bitene rağmen, evrenle bir bütün olmanın farkındalığında…..

Gönül zenginliği,  elmas….Ederini bilen var mı?

Sevgiyle çepe çevre sarıyor, her yüreği….

Kızgınlıkları hepimiz kadar…

Sunuşlar gönülden….

Ezilmesi, büyük yürek taşımasından…

Kapasada aslında, kendi yüreğini kendi kendine….

Açıyor gönlünü her almasını bilene….

Saygıdandır, boynu büküklüğü….

Biliyor hayatı….

Acının yol aldırdığı ruhunu, saklasa da asl olan kendine….

Sevginin sınırsızlığında, taşıyor ara ara dalgaların kıyıyı döven coşkusunda….

Cansın…..can….sevgisi….

En, en, en büyük dünyası…..

Dar alanda, paslaşsa da geniş ufkunu,  kırınganlıklarıyla, suskunluğu….

İsyanları saygının derinliğinde, Anlayana….şeklinde…..

Söz söylemeyi lütuftan sayanlardan, boşa tüketilen algısızlıklarda….

Kim mi?

Sen mi, ben mi, biz  mi….

Tam, olmuş TAM BİRİ....

Hani görmezsenizde….gördüğünüz….
duymazsanız da hep duyduğunuz…
Tanrının hediyelerinden biri….

Gönül telinin bestekarının her düşüşünde,  ışık olan, her molalarında  yeni notalarıyla kulakta yaydığı tınısıyla,   coşku olan, hüzün denizindeki boğulmalarında, nefes olan, bir yürek….

Ne denir ki...

Kalemimi yüreğime teslim eden minnetimi, kağıda döktüren engin gönül….


Saygım  umut ışığına…….