Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Şeker tadında...

11 Temmuz 2013, Perşembe - 23:18
Hayali olmayanın, gerçeği olur mu?
Öyle pespembe hayaller çizmiyor ki, fırçayı ele geçiren gönlüm...Bazı bazı coştuğu olmuyor mu? Olmaz mı?
Uçuş serbest ki,
Pence pancurlar istemedim ki? Gökyüzünü kapamasın diye...
Özgürce seyir eyleyeyim denizi, güneşi, gülümsemeler yaratan her gönlü güzeli...
Hep aydınlıkla uyanmanın çizgisinde, çiçekleri suladım birer, birer...
Gülü değil papatyayı sevdim, her toprakta yetiştiği için...
Ederini çiçekçilere bırakmaksızın, doğadan toplanabilirliğinden olsa gerek...
Gülen bir çift göz,
Ağlatan hüzünlerden çok ırak..
Diline yalanı değil gerçeği saklamış...
Kocaman açmış ellerini,  koşar adım cesurca açmış tümlüğünü...
Görmüş geçirmiş sezmiş ve bilmiş....
Tam da yarım yamalak günlerde saatsizliğinde seslenivermiş suskun...
Özlem büyütmüş,
Hasreti dize getirmiş,
Denizsizliğinde, okyanus çizmiş...
Her fırtınada, gemiler için barınak olmuş, belli belirsiz kuytularda...
Zifiri karanlıklarda, yıldıza kement atmış, martının beyazlığında yol bulmuş...
Harfi harfine düşselliğin ötesinde serbest kürsülerinde tek ses, tek yürek
dizginin biçareliğinde redaktör...
Dramalarda, duygusuz...
Hoşnutluğunda kahkaha...
İşleyivermiş kanevçeden beldeler...
Hazan mevsimlerinde, yaprak dökmüş ağaç dalında yaprak bulmuş yeşermiş...
Sıcağa, soğuk,
Ayaza, yorgan olmuş...
Hay hay diyivermiş,  hep değer vermiş...
İçini dışıyla bir etmiş...
Hayal bu ya...
En büyük eğrisi pergelsiz çizilmiş...
Sınırsız sabır öğretisinde, dersini iyi ezber etmiş...
Ve emek verip alın terini koluna taktığı bileziğini  yaşamda düstür edinmiş...
Biriktirmiş, biriktirmiş,
Sonrası izsiz...
Düşten ev değil, beyaz kalpler çizmiz..
Gerçeğin boz boranında, kağıttan gemilerinde kürek çekmiş..
Yola çıkışlarında, gerisine hep iyilik dilemiş...
Yük edinmiş, yük etmiş...
İyi de bu hammallık dememiş...
Öykünün kahramanı fakir delikanlının zengın kıza aşkını ise hep mutlu sonlarla bitirmiş...
Tablo fırça darbelerine rağmen, bir deniz kenarında sallaş bir barakanın önünde oturan yaşanırlığı temsilen,  sıcak sımsıcak gülüşleriyle kücücük bir çocuğun elma şekerinde,
İşte en büyük hayal mutluluk demiş...
Gönül ressamın imzasını ise sevgi atmış...
Deli saçması mı?
Yok hakikatin güzel bir aynası...
Uyku haram olsa da uykudaki herkese bir masal olmuş...
Bir varmış....