Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Sarılmalarım, kelimeleri çoğaltıyor...

18 Ekim 2014, Cumartesi - 05:42
Kalabalık arasında bir ses, Ikını sıkına soruyor,
“Niye beni bu kadar çok seviyorsun”...
Hiç düşünmeksizin, “Seviyorum, niyesi ne ola ki” diyiveriyorum...
Yanıt tatmim etmemiş olsa gerek, aynı soru başka boyutuyla tekrarda...
“Vardır, mutlak bir nedeni, yoksa kimselerin sevmediği bu kadar sevilir mi?*...
Zorlamaya başlıyorum düşünceleri,  bir müddet sessizlik ve dökülüyor ardı arkasına  tanımlar...
“Bilmem ki, senle çok rahatım, hiç sıkılmıyorum, kendimi olabildiğince özgür, olabildiğince sınırsız, olabildiğince mutlu hissediyorum. Ya da alışkanlık, ya da başka bir boyut. İlginç olan bu konuda herkes sorguda.”
Bu kez şaşkınlık kaplıyor durağan söyleşiyi, birazda eleştiren bir yaklaşımla, “Genelde, çok da tercih edilmem,  herkesin hayatta ki en büyük korkusu nasıl oluyor da sen böylesi yaşıyorsun.Doğrusu anlıyamıyorum” diye konuşuyor.
Israrla soruya yanıt aramasına sebep  ne olsa ki, diye aklımdan geçiriyorken, aslında pek de haksız sayılmaz sanırım.
Evet herkeslerin en büyük korkusu...
Sonrası yanıt benden değil çok büyük bir ustattan geliyor,
“yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz”...demiş Özdemir Asaf ve ne de güzel demiş...Belki de samimiyetsiz paylaşımlar yerine tercihim sensindir olamaz mı diyecek oluyorum...
Bu kez gülüyor pis pis...
“Zekice bir yanıt ama başka boyutu da yok mu ki”...
Eee diyecek oluyorum, sonrası gülüyorum...
“Belki de sebepsiz, belki de seçimim”
Başını bir sağa bir sola sallıyor...
O halde,  gereği düşünüldü ve söylendi...
“Başbaşılığımda baskı yok, ara sıra gelen kendimle konuşmalarım dışımda karışanım görüşenim yok. Hem sessizliği hem derin derin düşünmelerini hem de sınırsız özgürlüğümü kim bilir belki de kendimi fazla sevmemdir..”
Biraz daha tatmim olmuş gibi ama ekliyor, “Yaşamak zorunda olduğundan olmasın”
Son hamle sonrası en güzeli yanıtsız bırakmak ama suskunluk kabul vermiyor...
“Sana sarılmalarım, kelimeleri çoğaltıyor da ondandır....Ve derin bir dinginliğin en vazgeçilmezim YALNIZLIĞIM”
Bu kez noktayı o koyuyor...
“Sevmekte, sevilmekte güzel, adım yalnızlık olsa da”....