Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Sade bir gülümseme...

02 Nisan 2012, Pazartesi - 15:11
Of of  diyesim var, derinden  dağ delen cinsinden.  Hemen  sonrası hiç durmaksızın konuşasım  var,   gülünesi şeklinde.  Hayat bildiği haliyle, akarken,   umudun hiç bitmeyen dayanağıyla öylesine  duruştayım.  Şairlerin  dizelerine tutunuyorum sonra,  ardından derinlerde öylesi dalışlar,  sessiz akılın devreye  girişiyle izin veriyorum,  düşüncelerin rüzgarında  korunaklarmdaki sığınağımdayım.

Bildik sahnelerin, bildik rol kesenlerini izlerken,  seyirci koltuğumda finali görmüş olmann rahatszlığında, saatin tık tak tık tak sinir bozan  döngüsünde akıştayım.  Sosyal paylaşımların, asosyal tavırlarında  uyumsuzluğum ile  uyum  arası öylesi bir tebessüm… Bir günü, daha düne katmanın  rutin tükenişinde. Işık olmak, ışık tutmak, ışığının  karanlığı silen gecelerin yorgunluğunda, yeni güne aymanın şükrü...

Havadan, sudan sıra bozmayan sohbetlerin,  düşündürmeyen,  anı bırakmayan izleri… Gökyüzünün güneşle parıldayışında, evrene aryalar besteleyen kuşların dinletisinde…

Söz mü tükendi….

Yoksa, rutin tekrarların,  bıtkınlığı mı….

Yoksa nafile tırmalamaların   tadsızlığı mı…

Yoksa,    gönlümün hiç bitmeyen  asi  devrimleri mi?


Devre dışı  yapan,  cılız  parazitlenme  sonrası,   netleşen yansımaların,  offffları  öylesi terkedilişlerim mi…


Her  neyse o..

Yine ve yeniden,  öğretilerin ders notları,  imtihanlarını  başarıyla  sonuçlandırmanın, alkışsız sıradaki getirisinde…


Şimdi

Plansızlığımda,  umudumla ve bitmeyen yalnız, yalnızın yanlızlığında,  sus pus  sevinç çığlığında,  doğanın  mesaj yağmurunda,   gökkuşağının  renk karmaşasında,  huzurun  yürek  esintisinde…..

Sade  bir  gülümseme…..