Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Şiirbaz
Fırat AltunyurtFırat Altunyurt

Sabaha sahip çıkıyoruz...

15 Ocak 2015, Perşembe - 23:21
Torbasını çekerek gitti ay,
Karanlık geceler bitti,
Uyandı toprak
En derin uykusundan,
Kuşlar arılar uyandı,
Güneş'in çıkardığı o sesi
Duymadınız mı?
Sabaha çok az var,
Daha hazırlanmadınız mı?
Yola çıkıyoruz artık,
Kör kuyu evlerimizden çıkıyoruz,
Arkamızda karanlık,
Yüreklerde heyecan,
Sabaha sahip çıkıyoruz.
Nasip deyip yola çıkanlardandık
Bir cebimizde puslu aynamız
diğerinde içinde son paramızı saklayan
Eski, hırpalanmış, ama temiz mendilimiz.
Yüzümüzden aşağı inerdi ay ışığı
Ayak ucumuzdan  suya,
Demli bir çayın sohbetine saklanmış
Dedelerimizden miras gülüşümüz.
Nasip deyip yola çıkanlardandık
Bir cebimizde puslu aynamız
Diğerinde içinde son paramızla
Eski, karanfil kokulu mendilimiz.
Yüzümüzden aşağı inerdi ay ışığı
Ayak ucumuzdan  suya değerdi,
Demli bir çayın sohbetine saklanmış
Atalarımızdan miras gülüşümüz,
Belli olmasın diye yüreğimizdeki yufkalık,
Burma bıyıklarımızla çatık kaşlarımız vardı.
Daha yolun başında yedik ilk acıyı,
Dönüp baktığımızda yola yakın,
Belli belirsiz bir duman tütüyordu
Bir evin bacasından, ayakta durup ağladık.

Eski bir kamyonun arkasında
Otuz altı saat kucağında bavulla,
Otuz altı yaşında bir aslan parçası.
Ben diyeyim de siz inanmayın, ben
O kenarı puslu aynanın yalancısıyım
Yağmur başladı.. Acıdı kamyoncu,
Yağlı, kirli bir brandanın altındayım.

Beyaz kuşlar var buralarda
Beyaz iri kuşlar uzun sivri gagalı,
Beyaz kadınları var bir de buranın,
Kar gibi parlıyor elleri ve kolları.
Geceleri beyaz,gündüzleri beyaz,
Boydan boya ışık bütün yolları.
Denizi de hem, denizi de,
Bağdaş kurup içesin gelir
Köpük köpük dalgaları.
Düşleri beyaz buranın, gecesi ayaz.
Ben bir amele kahvesinde, bir de
Camsız bir inşaatın alt katındayım.
Aynamın kenarı puslu değil artık,
Kızların kolları beyaz, benim karnım aç,
Aç karınla düş olmuyor, artık farkındayım.