Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Rotam kendime...

23 Eylül 2012, Pazar - 22:30
Ne gemiler yaktım, ne gemiler yaptım... Kimi kağıttan kimi kumdan... Yıkıntıların arasında sonsuz denizde yolculuklara çıktım, sınırsız...
Dünü dünde bırakıp yol alışlarımda...
Notlar düştüm gönül defterime silinmesinler diye...
Aldım dersleri ezbere dayalı okudum okudum okudum...
Okurken demlendim yokluklarında,  sayfalar tükendi kalemin kırılışında...Kurşunlar kalemler ucu açıla açıla yazar oldu...
Gönül birikintileri  yamaca çarpan dalga misali yontu tüm çeperlerimi...
Duvarlar ördüm,  yıkıntılardan etkilenmesin temeli sağlam dursun diye...
Kimi zaman acıttılar,, göz yaşlarımı coşturan cinsinden
Kimi zaman kanıttılar yıkıntılar altında boğulurken...
Nefes alışlarımda gördüm doğanın muhteşem tablolarını...
Yaşıyorum dedim yaşıyorum...
Yalnızlığıma dost tuttum kelimelerimi...
Dostluğun çeperine dayanıp  molalar verdim...
Vazgeçişlerimde,  sarıldım kendi gönlüme kendi benliğime...
Gülüşlerimde  hayat buldum..
Yarınlar için umut biriktirdim
Sil baştanlarımdan silgiler bitirdim...
Değişmedim saflığımın politikasız duruşunda...
Düşüşlerim olduğunda sevindim ayağa kalkıyorum diye...
Yıldızların ışığında geceyi güne taşıdım...
Toprağın yeşerişine mucize diye baktım...
Suların en durusunda yıktım setlerimi, taştım taştım....
Güvenin kollarında yakamozun rotasında rüzgarın esintisinde yol aldım...
Kapanmış perdeleri araladım sevginin ışığında...
Gönülden duydum, gönülden gördüm, gönülden akıttım yalın tümcelerimi...
Duygunun zayıflığında güçlü durdum
Yaralarıma tuz basışımda 
Hükmün ceza kesilmiş kağıdını yırttım...
Hayaller besledim hayaller büyüttüm
Hep sevgi dedim...
Sevgisizlik denizinde can simidim sevmek diye kulaç atamazken kıyıya vardım...
Hesapsiz kıtapsız duruşlarımda  faturalarım yüklü geldi...
Hep giderim derken hiç gitmedim...
Beklentisizliğimde bekler oldum...
Beni ben gibi göreni
Beni ben gibi duyanı
Beni ben demeden ben gibi seveni...

Tut ki....

Suç bende dedim

Tut ki..

Yanlışım dedim

Tut ki...

Bir hiçim dedim...


Tut ki....


Yalnızlığım çoğul dedim...


Belki gün olur da olur diye...


Şimdi tamım tam kimsesizliğimde.....