Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Pastamı yiyiyorum...

15 Kasım 2012, Perşembe - 08:31
Bugün benim miladım....
Yıllarca tayinlerimizden dolayı memleketi karış karış gezdik.....
Kötümü oldu ? Hayır...
Ama çok yoruldum....

Yıllar zayıf omuzlarıma taşıyamıyacağım kadar ağır ne yükler yükledi....
Her tayin maddi, manevi neler götürdü neler...
Maddi olanlar çilenin mükafaatı olarak geri geldi de...
Kabuk bağlamayan, düşündükçe hep kanayan manevi çilelere ne demeli..

Tayinlerimizin hepsi bir maceraydı...
Eşyalarımızı iki senede bir kolilemekten bu konuda uzman olmuştuk....
O zamanlar nakliye şirketleri nerede ?

Minicik kızımız tombik  elleri ile bardakları,tabakları gazete kağıdı ile sarmamıza yardım ederdi....
İki yaşındaydı ilk kazasına uğradığında....
Elinde ki çay bardağı ile düşünce çenesinden yaralandı....
İzi hala o günlerden hatıradır.....

Tayinlerin sıklaşması bıkkınlık getirmişti artık....
Yeni bir ortam, yeni dostluklar tam düzenimizi kurmuşken....
Koskoca eski püskü bir kamyon kapının önünde....
Haydi yükle eşyaları....
Anneye, babaya, kardeşlere hasret de cabası....

Çocuklar için dahada fazla yara...
Psikolojik yıkım.....öğretmenlerinden, arkadaşlarından ayrılmak....
Kızım ilk okulu dört ayrı şehirde okudu....beş ayrı öğretmen ile....

Devlet memuru olduğum için her kent de mesleğimle ilgisi olmayan boş kadrolara yerleştirildim....
Meslek üstüne meslek...

Bu koşuşturma içerisinde ki tek hayalimdi emekli olunca küçük bir sahil kasabasına yerleşmek...
Akpak olmuş saçlarımızla eşimle sahilde el ele balık tutmak....

Vakitsizlikten hiç yapamadığım, arkadaşlarımla sabah kahveleri içmek....
Beş çayları demlemek....

Bakmayın siz son yazımda '' Muradım oldu '' diyenler yalan söyler dediğime....
Ben şimdi koskocaman çikolatalı bir pasta yemekteyim...
Reçetesinde ki malzemelerinden bazıları eksik olsada....

MURADIM OLDU.....