Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Oyuncak kırıldı...

17 Ekim 2012, Çarşamba - 23:04
Uzak hayaller, yakın gerçekler...

*Bir bilmecem var, çocuklar
Çayda kahvaltıda yenir acaba nedir nedir*...

Reklam sloganıyla beynimde cıngıl dönüveriyor.....
Küçüklüğümden beri tekrarlanan aynı reklam spotları....

Niye diye sormak yerine, neyse odura dönüştürüyorum hemen sonra....
Yılların deneyiminde bilmeceler, bulmacalar çok olmuş hayat denen deneyimsel ruh büyütmede...
Akıl denen beyinsel organımı seviyorum....Düşünebilme yetisini sunduğu için...
Sonrası başka bir söz yankılanıyor...
“Tanrım aklıma alma canımı al”...
Düşünemeyen var olmazdan hareketle...
İyi ki varım diyorum...

Düşünceleri dile getirmek önemli, sözler havada kalmadığı müddetçe...

Kalbin işlevi hayat veren nefes alıştan ibaret mi ki...

Yok yok....

Sevgiyi sevgi yapan da yürek

Hayata duruşunda o

Cesaretinde o

YÜREKLİ OLABİLMEK, deyimden ibaret olmazsa gerek...

Yaşamı ciddiye almak ya da almamak ta duruşunla bakışınla görüşünle alakalı diyor, beyin lopu...
Çaresizlikte fıkralarla gülümsüyor gülümsetiyor...
Bilmecelerle bilinmez görünüyor, çocukca yanıtı bileni aratma uğraşıyla oyun tadında bir duruş...

Kuyuya atılan taşı çıkarma girişiminde emek veriliyor gereksiz olsada...

“Oynarım* diye duygusal boşluğunda oyuncağı kaybetmemek adına tu kaka deyişler...

Direnc gösteriliyor *Sevgi gerçek”

Kandırmalar kelimeler üzerine...

Kaybedilmiş dünler üstüne günlerde fatura kesilen oyuncağın kırılganlığının ne önemi olabilir ki...

Yaksanda yıksanda tozunu havalara savursanda hiç bir anlamı yok....


Güç denen olguyu veren tek gerçeğin SEVGİM direniyor kaybedilen ne olursa olsun...

Zafer oyuncağın aslında.....KAYBETMİŞ gözüksede

Her sınavdan başarıyla çıktığı için...

Vaçgeçmiyor, yenilmiyor, yıkılmıyor, bitmiyor, silmiyor....

Tanrıya minnettarım, hayat oyununda kaybeden olduğum için  sevgim gerçeğini öğrettiği ve yaşattığı için....

Asl olan hediyemi koşulsuz sevgiyi bilmece gibi değil bilinen olarak sunduğu için....

Nihayet gördüm de.....

Cıngıl tekrarlanıyor yüreğimde ve dilimde...

*Bir bilmecem var çocuklar....

ACABA NEDİR NEDİR*...