Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Öğretenlerim size soruyorum...

31 Ekim 2012, Çarşamba - 08:47
Dersim ne ola ki...

Ne yi kaçıyorum diye durmaksızın soruyorum...

Büyük tablonun için de küçük sularda mı boğuluyorum okyanusu görmeksizin...

Gönüldaşım konuşuyor...

*Yanıtta sen

Soru da sen...*

Elim çene hizamda derinlere dalmış buluyorum...

Uyumayan gözlerim, beynim hücrelerim

peki uyuya kaldığım hayat mı...

Hangi kısır döngü de dönüp duruyorum ki vermek isteninlen dersi kaçırıyorum...

Bir türlü bitirme sınavını veremeyen öğrencinin bıtkınlığında arayıştayım...

Hayat öğretilerinin  başarız öğrencisi olmaktan bıkmışlığın çaresizliğinde...


Aynalarıma bakıyorum hiç aşamadığım duygularımın yansımalarında....


Sınırsız sevgi sunuşum mu...

Hep aynı duruşum mu...

Hep hiçim diyişim mi...

Herkesi herkesi kendim gibi görmem mi...

Aralıksız sınav sorularım geliveriyor.....

ve sonrası bir cümle....


*Körler çarşısında ayna satılmaz* 

Bir bilinmezin denge arayışında, ip üstünde yürüyen canbazın  ipte değil de düz yolda tökezlemesi mi diye mantık sorgusunda takılıp kaliyorum...


Bir bilene danışmak mı lazım!


Işığımı karanlığa tutuveriyorum aydınlansın diye...


Aniden çakan şimşek misali....

İşte budur öğretin diye  buldum buldum diye bağırmak istiyorum

İstiyor, istiyorum ki,  dersimi alıp edeyim ezber

sonrası hayat bildiği gibi gelsin, gelsin de yeni öğretiler için adım atayım

yitirdiğim heyecanım  yeniden kalbi koştursun...

Yoksa hep aynı yanılgıların sinsilesi içinde boğulup kaybolmak, tüketmesin yarınlarımı...

Diliyorum istiyorum

Öğretenlerim size soruyorum....

*Neyi kaçırıyorum ki*


Devamsızlığımda yok ki bir torpil lütfen...