Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

O melekleri güldürecek şimdi...

07 Nisan 2013, Pazar - 19:06
Gönle imza atan iyiliğe....Giden Mehmet Sabri Kandemir...
Okula ilk adım atışım, biraz ürkek, biraz çekingen, biraz utangaç...Kantınde yükselen kahkahalar yeri göğü inletiyor...
Kapıdan adım atmak bile büyük bir karar gibi, o anda...

Masada sıralı oturmuş erkekler topluluğu, puanlama yapıyor, kantinden atım atan kızlara...

"On  on on on on" ve ardından.....

"Ula ula ula".....sesi
 Öyle heybetli öyle kocaman ve büyük kahkahalar ayyuka çıkıyor...Boynuma  kağıttan yapılmış çiçekler takılıyor....

Şaşkınlığım öyle büyüyor ki...Ne yapacağımı bilmeksizin donuyorum...

Sonrası "ula ula,sen güzel seçildin, heyet tarafından....Hadi hoşgeldin" sözcükleri dökülüyor...

Mehmet Sabri Kandemir den....


Okulun en gediklisi, Siverekli uzun upuzun Memo Sabri...


Sonrası hiç bitmeyen dostuluğu....


Boyundan bile büyük bir gönül....


Sınavların okulun en can olanı Mehmet Sabri Kandemir....


Sınavdayım....Daha ilk sınıf çaylağım...Kağıdımı tam hocaya teslim edecekken, kağıt önümden gidiyor...Kafamı çeviriyorum Sabri, almış kağıdımı, ismimi silip kendi ismini yazıyor ve yeniden yazmaya başlıyorum....


Sınav sonucu Mehmet Sabri, 100 aldı, ben ise 80,,,,


Sonrası ne mi, kocaman sarılıyor....

Ve ekliyor, "bir daha sefere daha iyi çalış belki alırsın 100" diye....


Daha ne gülümseten kareler, ne hoş anılar ve ne büyük bir gülümseme bıraktı ben de....

Yıllar sonra konuşmamız,  *pariyazarlara yazmak için ne lazım kız" diye oldu...

"Hiç bir sey" diyince...

"Bu kadar kolay mı lennnn" diye ekledi..Gülümsemelerle kapandı o telefon....

En son çekilen fotograf karesinde ise içten gülücükleri asılı kaldı gönlümde....

Ve final, Mehmet Sabri Kandemir, okuldan geç mezun oldu ama hayattan erken...

Bazı gitmeler, hiç yakışmaz ya...Yakışmaz ve yakışmadı ve Memom, yakışmadı....

O melekleri güldürecek şimdi...