Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

O eskileri dize dursun...

09 Şubat 2013, Cumartesi - 23:49
Acıtan sınav sonucu, hep mutlulukla ödüllendiriliyor...
Yaşanılan anlar, anda kalıyor yeni anlar coşkuyu devrediliyor..
Sorgusuzum...
Misyonunu tamamlayan, ağır roman yazıyor...O eskileri dize dursun, yeniler yarınlara kararlı ve doğru koşuyor...
İklim mutluluk taşır artık...
Kara kış, uzak diyarlara koşuyor ki...
Görülen ile gerçeğin beyin karmaşasında, kilitler kırılıveriyor...
Hem de çabasız...
Piri pak ve samimiysen, üstü örtülenlerin perdesi aniden kalkıyor...
Önsöz de sunulan hiç bir kelime finale taşınmıyor nasıl olsa...
Sargın bir sarmaşığın çeperini kaplayan solgun yapraklarının mevsim gereği döküntüsünde, toprağa sarılı köklerinin azgın direnişinde zafer gönülün...
İç tüketen, anlamsız varoluşların, eğri tacı bilmeden düz edişinde, yürek tırmayanlar çerçevenin dışında, şifre çözme uğraşında...
Esaretin özgürlüğe köprü kuruşunda, bereket gülümsemenin imzasında, kova dolduruyor...
Aldatışlar...Yalanlar...Siliyor her şeyi, hem de silinmez denen her şeyi...
Biri, ikiyi, üçü, sıra sıra rapora dahil edenler,  kendi yanılgılarıyla diz çöküşünde, vicdanın sorgusuna mahkum...
Kendine ait olan,  sövgüleri ise duymuyor hiç bir kulak...
Havale edilen Tanrı olunca,  finali müthiş...
Ve nihayetinde...
Güler yüz açıyor kapıyı ve hakedilen, hakedende...
Dün mü bitti...
Gün mü yaşanılacakların müjdesini taşıyor...
*Kışın bahar gelmezmiş” diyenlere inat, mevsim hep yaz hep yaz...