Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Bakkalda
Zahit BabaZahit Baba

Niko, gevezelik yapıyor...

03 Şubat 2013, Pazar - 22:51
Dost arıyorum, dost...
Bazen kendi kendime konuşuyorum, deli deselerde, konuşuyorum...Sırdaş yok, dost yok...
Bazen Tanrıma sesleniyorum...O hiç kimseye söylemez, onu biliyorum...Yoksa insan çatlar değil mi..
Eskilerde öyle dostlar vardı, şimdi ne oldular.. Anlatırdık en mahrem sırrımızı ve ölünceye dek dosta kalırdı.
Şimdi dost yok...
Laf aramızda kalsın diye başlayan cümleler kuruluyor ama üç gün sonra bir başka dosttan duyuyorsun...
Şaşırarak..
Bu nasıl birşey anlamıyorum kabullenemiyorum
ya bende çok ketumluk var ya insanlar çok zayıf,  iyilik aramıyorum dürüstlük aramıyorum
kendim için aramıyorum güvenin devam etmesi için gelecek için gençler için çocuklar için arıyorum.
Dost olun, sırdaş olun..
Eskiden çok güvenilir dostum vardı bütün dertlerimi
onunla paylaşırdım o tam bir dosttu o bir sırdaştı...
O iyi bir arkadaştı... Dostum vardı.. Her ne kadar herkes onu köpek olarak adlandırsada benim için sadık bir dosttu..
O asil soydan gelen yedi sayfa secelesi olan coli cinsiydi... Taa Güncistan"dan gelmişti. 
Adı Lessi ydi on altı sene bizimle yaşadı... Çok yaşlanmıştı ve bir gece uykusunda öldü. 
Şimdilerde onun dostluğunu arıyorum, hem de çok.. Çevrende konuşacagın kimse yok..
Bende kendi kendime ya da Tanrımla konuşuyorum..
Onu görüpde lafda edebilirler...Edsinler..
İyilik duygularımızı yok ettiler... Lessi nin yerini alan diğer dostum ise Niko, ancak ona o kadar güvenmiyorum...
Sonuçta, o da sürekli konuşan bir dost... 
Adı Niko, olsa da papağan nasıl güveneyim ki...
Geveze ve geveze...
Yani diyeceğim dost arıyorum dost...Sır saklayacak can olacak sadık dost...

Allaha Emanet olun...