Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Ne hoş, dimi ya...

22 Temmuz 2013, Pazartesi - 15:49
Huzurun gönlü sarışında coşkun kahkahalarım var hiç bitmeyecesine... İyilik sarmışsa bir kez bedeni, olmuyor olamıyor başka türlü duruşların...
Çoğu kez bırakıyorum yaşanılası her ne varsa onu, olması gerektiği gibi olsun diye...
Her iki taraftan çekilen kalemin, ucunu bıraktığım an, öylesi kala kala kalışlarda... Yoksunluğundan çok varlığının özünde buluşmaların çoğalıyor...
Kumbaraya atılan bozukluklar misali...
Olayın içindeyken, dışından seyirci kalmanın algısında...
Taşıdığın kalbin asıl güzelliğinde arınmanın damla damla coşkuya dönüşünde, izleyicilerin etiketlemesi...
Deli
Ne hoş, dimi ya...
Ucu açık cümleler biriktirmenin berduşluğunda, serbest bırakmaların hayatı hayat kılışında...
Anlatmaya tutunmaktan vazgeçişler..
Kalabalıkta gürültü arasında kayboluşunda,
Düşünceler ardı arkaya akıp akıp gidiyor...
Yaşam yazdığımızı bire bire oynamanın olgusunda düğümlü...Hepsi koca bir hikaye, bana, sana, bize ait...
Enerjinin doğru akımı sonrası ışık oluşuyor..
Anot ya da katot durumu iyi bir örnekleme sanırım...
Bellek her daim devrede ve özde asl olanı itme girişimi içerisinde..
Farkındalıkların uyanık tutuyor, duyguların dibe çekişlerinde yeni kandırmacaların oluşması uğraşında...
Sıyrılıp gelen seher umudunda, yeni hikayeler oluşmadan kontrol altına alınıyor,..
İhtimaller çoğalıyor, her seferinde zihin kazanma merakı içinde...
Bize dair hepsi ama hepsi...
Düz akan nehri, tersine çevirmenin anlamsız uğraşında...
Her ne oluyorsa, olması gerektiği için oluveriyor,..
Daha iyi olana ulaşmak adına...
Bıraktım anlamlandırmayı, bıraktım sessiz akılın huşusuna...
Duygularım ben değil ki,
Öyle gibi hissetsek de, öz sadece sahip olduğumuz bütünün bir noktası...
Tahribi yüksek patlamaların en sonunda dipte kalan tüm tortularım bir bir gidiyor...
Yakalamaya çalıştığımız zaman misali, oysa zaman beklemiyor ki...
O her daim şimdi de...
Plansızlığın hoş süprizlerinde değişimim kaçınılmazlığında, evren hızlı çalışıyor biz dursak da...
Öylesi serbestliğin şelaleye dönüştürdüğü özgürlüğün ve sevginin hiç gitmemesi ödülüyle...
O halde bırakıyorum ve bıraktım...