Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Ne edebi ne derin

12 Ağustos 2016, Cuma - 21:53
Finalinde kavuşmak olduğundan ötürü özlemek güzel...Hasret büyütmelerde dünü güne taşır yürek...
Anılar diyarına uzun yolculuklara çıkılır...
Yüzde asılı kalır buruk gülümsemeler...
İşte öylesi özledim İstanbul*u...
Hayatın rutin işleyişindeki mola yerimde...
Denizde güneşe batırdım...
Masalar kuruldu deme taşındı mutluluğa kalkan kadehlerde...
Kimi aşka dair, kimi hasrete dair, kimi varoluşunda yok olmuşlara...
Güne dair kelimeler diziminde kimi şaşırdı, kimi sustu, kimi güldü...
Egoyu devre dışı bırakamayanın ani çıkışlarında kayboldum hiçliğimde...
Algılar farkı olsada günü günde yaşayanın aymışlığında...
Gece ay düştüğünde, düşler büyüttüm....
Rüzgar alıp götürmesin diye not düştüm benliğime...
Derin uykuya dalışlarımda  gördüğüm rüyanın endişesinde....
Gökyüzündeki yıldızları indirdim...
Her kayan yıldızda dilek tuttum...
“güzel günler göreceğiz” diye seslendim durdum...
Şenlendirdim gönül bağımı...
Sustum çoğu zaman, dinledim durdum...
Kendime dair...
Yaşanmışlığın dile gelişinde ne edebi ne derin...
Öylesi akıntının kürek çekmeyeni olarak...
Şimdi İstanbuldayım...
Kelimeler bu kez ağır yüklü taşıyan ben olduktan sonra, ne anlamı var bu sonsuz güzelliklerin...
Gayesiz konuşmaların yürek tırmalayışında...
Ne olursa olsun güzeldi....
Özleyeceğim dünü, günde olmayışlarını...