Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Mineyle işlenmiş kelimeler...

20 Ocak 2015, Salı - 18:42
Bir kitap okudum acıyla dökülmüş kelimeler...
Hayat sorgusunda öz eleştiri, yalnız ve dik duruşun içsel dökümü misali.
Yalın kelimeler, sen gibi ben gibi biz gibi yakın.
Pişmanlıkların vicdana hükmeden baskısında, sistemin garip tezahüründe yol alışların akıl ve yürek arası çatışmasında aydınlık bir yüreğe dönüş yolculuğu...
*kestik diyor yönetmen” başlığıyla piyasaya sunulan İkbal Bayrak’ ın ikinci kitabı, gerçek hayat öyküsünün acının yürek dilinde aktarımında cümleler su misali akıyor...
Kayıpların geride kalana yansımasının büyük çıkmazında  satırlar rehber olmuş, gönül sancısına...
Acı büyütmüş, büyütmesine de med cezirlerin dalga kırana dönüşümünde, kurgu değil gerçek anlatılıyor.
Yaşanmadan dile gelmeler, yerine yaşanmışın büyük öğretisinde, farklı bir ışık farklı bir rehber gibi dokunaklı...
Bir ayna misali çatışmalarımızın objektif sunumunda cesaretin karanlığı yırtan tokatı kendinle yüzleşmenin başarıyla sunumunu.
Kitapta, kader çizgisinin acımasızlığı bahanelerden uzak gerçekliğin gönül telini sızlatan aktarımında...
Genç yetenek İkbal Bayrak, kısa cümleleriyle uzun hikayeleri benliğe ve yüreğe kazıyor...
Yazan kalemi tanımama rağmen,  tarafsızlığımda okuma boyutuna ulaştım ki, bu da yazımın başarısında saklı.
Her bölümde ayrı bir benle karşılaşmanın finale varışı ise başka bir süprizle şaşırtıcı.
Acının bal eylendiği bir döngünün zorlu yolculuğunun tanıklığı bile  yürekte damla bırakırken... Yazarın ne denli güçlü olduğunun bir kez daha altı çiziliyor...
Yani anlayacağınız masallar hiç bitmiyor...
Hayat denen olguda acıdır kalemi kağıda akıtan… 
“gözlerinin gördüğüne gönüle dokunursun… diyen yazarımız,  mineyle işlemiş çaresiz vedasını, koşulsuz sevgisiyle...
Diyeceğim o ki, kestik desede yönetmen, hayat rolsüzde yaşanıyor, acıyla sınansada...