Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Mavi griye tutulmuş...

03 Şubat 2014, Pazartesi - 23:05
Bulut tutmuş ağacın dallarını maviye çalan gökyüzünün kucağında...
Bir an, bir kare, bir duruş...
Sarmaz denilen ne varsa, kucak açmışlığında tırpan vurulmuş mavi semaya..
Ayırdetmek ne mümkün, seyrine doyulmayan varoluşun sunumunda...
Griye çalan mevsimde,  kol kanat olmuşluğun ayık sarhoşluğunda...
Yaratanın öngörüsü yaşanmamışlığa inat işte yaşa deyişinde...
Başkaldırmışlığın asiliğinden uzak...
Gözünde büyüttüğün gönülü işgalinde...
Hayranlık
Derinliğinde, çarşaf çarşaf örgünlüğün kabuğunu kırıp içindeki suyu oluk oluk akıtanın içselliğinde kayboluşunda...
Mucizelerin şölensel var edilişinde...
Yaygın bir serüvenin ilk hercaisinde...
Noktasız...
Ufka varıp soluklanmanın nefes tüketişinde...
Gece gün tadında...
Gün hergüne varışında...
Anlatım kıt...
Gören göze, yaşayan kalbe...
Hani yağmur, hani soğuk, hani kar, işlenmişliğinde, hep güneşe bakan rüzgar savuran harmanın yeniden tohum ekişinde...
Sınırsızlık var, sonsuzluğa taşımanın yüksüzlüğünde...
Gönül söz olmuş konuşmadan şakıyor...
Söyleyen, söyleten bir güven tazeliyor...
Yarını çok, çoğunluğunda azınlık olmanın, temanın hiçliğinde hep olmanın utangaç gülümseyişinde...
Not düşülen, hayat bu kadar güzel, bu kadar özel mi?