Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Maskenin ardı resm edilmiş...

07 Kasım 2013, Perşembe - 20:43
Hazan kendi vedasıyla birlikte, cennete son turlarını düzenlemekte...
Çınar ağaçları bir bir döküyor yapraklarını...
Ne zordur ansızın gelen tatsız haberlerin kabullenişi...
Yüreğine taş olur oturur, öyle ağırdır ki kaldırıp atamazsın...
Günler, aylar belki de yıllarca kalır...
Her aklına düşüşte canını acıtır, içini kanatır...
Hasret de cabasıdır, buram buram tüter...
Böyle anlarda sevgi, şefkat, teselli bir kaç günlüğüne misafirdirler...
Sadece onlarmı? Acının ortağı seni sıkı sıkı sarmalayan, göz yaşları döken dostlarda yaşamın akışına yolculuk etmişlerdir çoktan...
Yine kendinle baş başa günler başlar...
Yalnızlığın en yakın yoldaşındır...
Zaman zaman öyle bir efkar basar ki gecenin en karasından...
Yıldızlar gökyüzünde saklambaç oynamaktadırlar o an...
Kendi kendinin feneri olmak istersin...
Alırsın bir eline fırçanı bir eline paletini...
Gecenin koyusuna inat...
En aydınlık renkleri kullanırsın...
Boyarsın, boyarsın, boyarsın...
Mutluluğun resmidir çizdiğin...
Güzel...Işıltılı...
Oysa güleryüzlü tabloların arkasında...
Göz yaşı döken portreler vardır hep...