Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Doğal
Kamil TezgelKamil Tezgel

Laflarım kendime...

15 Ekim 2012, Pazartesi - 16:07
Yine karmaşa dolu bir sabah var pazartesi günü 
İstanbul’da.. 
İnsanlar delice bir koşturma içinde.
Otobüsler tıklım,tıklım, 
Simitçi simit satma derdinde avaz avaz bağırıyor..
Aslında o ses ile simit satmasa da olur yeter ki biri elinden tutsun..
Bir kedi çöpe atlamış karnını doyurma telaşında..
Aynı o çöpten ekmek çıkarmaya çalışan hurdacı gibi...
Bir kadın geçiyor ucuz parfümü ter kokusuna karışmış oldukça ve
ağırlaşmış berbat bir durum da...Çorabı da kaçık zaten..
Meyhaneler de daha hareket yok ..
Kerhane önü yine kuyruk sabahın körün de..

Akıl sahibi olmadan fikir sahibi olan insanların olmayacağı bir gezegen olmalı..
Salakça,ahmakça konuşan..
Kulağı ve ağzı yer değiştirmeyen ,
Kadınları aşağılamayan,
Annesinin de kadın olduğunu unutmayan..
Sorgulamadan yargılamayan insanların yaşadığı bir gezegen olmalı.
Ya da biz yapmalıyız kendi gezegenimizi.
Neyin hesabını yapıp neyi paylaşamıyoruz ki ..

Pazartesi bugün..
Genelde sevilmeyen tüü kaka bir gün..
Hafta başı olduğu için,
Pazartesi sendromu diye etiketlendiği için..
Ama aybaşına gelse severiz maaş günü diye..
İzne çıksak Pazartesi gelmesin diye yırtarız  kendimizi . .
Yada sevgilimiz ile buluşacağımız gün olsa secde ederiz Pazartesi gününe..
Öyle de bir yalakayız işte..
Neyse ben gidip Pazartesi öğlen rakımı içeyim . . .
Pazartesi beni göremez ise Kamil sendromu oluyor . .Her pazartesi . . . .
Ona da yazık . . . .