Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Bakkalda
Zahit BabaZahit Baba

Konuşmak zor zanaatmış...

29 Nisan 2014, Salı - 00:10
Medeniyetin geliştiğini sanıyoruz,  amma velakin yanılıyoruz.
Ancak, teknolojinin büyüttüğü bizler, zaman zaman çok küçülüyoruz aslında.
Haddimizi aşacak kadar...
Durup durup, düşünüyoruz, niye böyle oluyoruz diye.
Sevgisiz mi büyüyoruz, bilmiyorum ki. Aile çok önemli değil mi? dostlar...
İlgisizlik mi yoksa...
Saygısızlık mı...
İnternet iletişimi kolay kıldı sanıyoruz,  nitekim öyle değil öyle de olmuyor.
Konuşmayı bile unuttuk neredeyse.
Büyük, küçük, kalmadı gitti.
Öyle olaylara şahit oluyorum ki ağzım bir karış açık kalıyor.
Kendi iç dünyalarında neler yaşıyorlar gelin siz düşünün. 
Çocuk babasına sesleniyor, “Ne haber lan”...
Aile denen olgu bu noktaya ulaştımı ya.  Evlat evlatlığını bilmiyor, baba babalığını bilmiyor..
Sevginin yoksunluğuyla hiç bir şey olamanın boşluğuyla ileri geri olur olmadık saçma sapan konuşmalar. .
Burdan yazamayacağım noktada dudak uçaklatan sözler. Yazık diyorum, yazık.
Biz böyle olduk.
Konuşmakda zor zanaatmış vesselam. Bize yakışmayanı yapmak yol aldırırmı.
Ah diyorum, ah ki ne ah...
Dostlarım adap haya terbiye okuldan önce evde verilir. Bu verilmemişse sonradan alınması pek zor.
Sevgi saygı şart.
Allah, evlatlarımızı terbiyeden uzak etmesin. Şahit olduklarımın hepsini yazmaya kalksam kitap olur.
İsim yok, siyaset yok, şahıs yok...
Hepiniz Allaha Emanet olunuz..