Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Semra YıldırımSemra Yıldırım

Keşkeler, dünü gün etmiyor ki...

24 Eylül 2013, Salı - 00:30

Albümleri karıştırdım dün gece,
Bazen aklıma düşünce geçmiş anılar,
oturup saatlerce eski fotoğraflara bakarım.

Eski resimler.
Yıllar öncesine alıp götürür beni.
İlkokul resimleri,
hepimizin üstünde siyah önlükler,
kızlarda dantel yakalar,
saçlar iki yana örülmüş,
kimi tek toka ile yana toplanmış..

Sonra ortaokul,
lise,
üniversite..

Yıllar ne çabuk geçmiş,
Sanki dün gibi arkadaşlıklarımız,
sevmelerimiz,
geçmiş aşklarımız..

ya da nefretlerimiz,
kavgalarımız...

Gecenin karanlığını, uykusuzluğumu,
yalnızlığımı bir anda unutturan ve;
kimi zaman saatlerce bakıp güldüğüm,
kimi zamanda bir anda yırtıp atmak istediğim anılar
ya da insanlar.

Bazıları hala hayatımda
ama bazıları kimbilir nerde, ne yapıyor?
Dörtlü bir resim vardı,
Sevda, Şencan, Güner ve ben..

Sanki biri en alta saklamış bu resmi,
Tüm gece boyunca elimden bırakamadım.
Şimdi biri yok bu resimde.
Erken yaşta amansız bir hastalık aldı onu aramızdan.

Tüm gece baktım,
O da bana bakıyordu sanki,
gülüyordu,
birşeyler anlatmaya çalışıyordu,
Ne çok şey paylaşmıştık
hem okulda, hem özel hayatımızda..

İkimizde farklı yollara gittik ama koparmadık bağımızı,
Ara ara konuşur halleşirdik..
Şimdi yok.

Ne garip,
oysa resimde o kadar canlı ki,
gülümsüyor adeta bana.
Ama gerçek hayatta yok artık,
Sadece elimdeki kağıt parçasında bir anı artık o..

Söyleyecek söz bırakmaz hayat bazen
bizlere..
Bakarsın,
bakarsın,
Söylemek ya da haykırmak istersin

Daha erken,
Neden bu kadar acele ettin,
demek istersin..
daha çok şey var yaşanacak.
Bizim söyleyecek daha çok şeyimiz var
demek istersin..

bir resimde kalmıştır artık herşey.
Bakarsın,
bakarsın..
Boğazın düğümlenir,
Yüreğin yanar.

Ama söylenecek söz de kalmamıştır,
Keşkelerin içinde tutunacak,
sığınacak bir liman ararsın..

Arkadaşım keşke daha çok paylaşabilseydik,
keşke daha çok birlikte olabilseydik,
keşke beni aradığında koşup gelseydim.,
keşke,
keşke...

Şimdi hayat keşkelerde kaldı,
Bir kağıt parçasında senin gülen gözlerin,
Ama gerçekte yokluğun..

Anladım ki, keşkeler daha çok hesap soracak bana
Gitmeler,
dönüşü olmayan ayrılıklar.

''Keşke daha çok vakit geçirseydik'' demeler..
Artık hiç faydası yok.
Keşke sen gitmeden arkadaşım,
ben sana her fırsatta
ne kadar iyi bir arkadaş,
sırdaş,
dost..

olduğunu söyleseydim...
Biliyorum artık çok geç,
Keşke.....