Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Kendi resmimi çektim...

01 Mart 2012, Perşembe - 22:05
Düşüp düşüp kalkmaktan,  her seferinde meram anlatmaktan,  olması gerekeni  olmaz  şekilde  yaşarken…
Kendnize kalem kırışlarınıza,  kendiniz mehlem olurken,  her omuzda binlerce ton ağırlığında
Yükleri  taşımaktan yorulmuşken,  nefes alış verişinizi en derinden çekip yine ve yeniden yol alışlarınız….
Herkes kendine, kendi merheminde iken, bir de herkesi  ben gibi  algılarken,  çığlığınız arşa çıktı mı  hiç sessizce….
Düşünceler yumağında, ipin ucunu  bulup bulup yeniden çile çile sardınız mı ….
Akşam olup karanlıklar  çökerken, sabahın ışığını göz kırpmadan, beklediniz mi
Her yeni günü,  hesap vermeden  kapatmak istediniz mi
Ya da  alıp alıp başınızı,  deniz kokusunu  almadan,  ayı görmeden,  sıcağı hissetmeden  ısındınız mı hiç….
Özgürlüğü özgürce yaşadınız mı hiç
Bunlar da sorumu….
Ruhun üstüne giydiğiniz bedeniniz size dar geldi mi hic…
Eli bir kenara bırakın,  bir ses,  bir tınıya hasret  kaldınız mı ki…
Sevgisizlik içinde  sevgiyi  sevgiyle sundunumuz….
Ya da, ya da
Boğaz düğüm  düğüm , kert kert,  göz yaşınızla ıslandınız  mı hiç

Beklentisizliğiniz de,  hep beklelinen  oldunuz mu

Sevincinizi,  gömüp  içinize , suskun  güldünüz mü

Mutluluğunuza,  mutluluk katmak için değil,   mutsuzluğunuz da mutluluk yaratmak için uğraştınız mı

Mesela,  düşüncemdeyken,   düşüncesizlikle
Akıllıyken,  delilikle
Sevgiyken, sevgisizlikle
İyi iken,  kötülükle  yargılandınız mı hiç


İnsan olup ta,  yaşayıpta  hiç yaşamadığınızı sandınız mı hiç….

Siz bir bir bir derken,  yok ayrımız gayrımız derken,  ötekileştirilip yok sayıldınız mı hiç….


Desenize  yaşanmışlık,  yol aldırıyormuş bize yaşama yaşam kılmadan…
Soranlara yanıtım….
Dibi görmeden, gögü görmek ne mümkün…..
Kendini görmeden, başkasını görmek ne mümkün
Okumadan, yazmak ne mümkün
Yaşamadan,   anlamak ne  mümkün….
O halde, yaşamamışa,   yaşanmış demek ne mümkün….
,
Gülümse.....



Kendi resmimi çektim.....