Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Kayıp yönetmen aranıyor...

25 Ekim 2013, Cuma - 14:58
Hazan hüzün taşıyor, sonbaharın yaprak dökümünde...Kalem yeşilcam için yürek dökmekte...
Kurguların, çözüme varışında nefesler tutuluyor hangi final yazılacak diye...
Yaşanmışlığın senaryosunda, gerçeğin gönüle tane tane dökümünde,
Hayat kareleri dünden güne hatta geleceğe sunumunda...
Zor olan satırların aktarımı değil, yakalanacak yürek tınılarının müzikle bir edişinde kayıp yönetmen aranıyor...
Işıkla perdeye yansıtılacak karelerin birbiri ardına su gibi akışında parçaları bütün edişinde önemli...
Hazan yapraklarının sarıdan yeşile dönüşünde, mekanların yıllar öncesinden bugünde yaşatılmasında, ayırdedilecek, görselliğin kapılarını açmanın mahiretine teslimiyetinde...
Biçilen roller için oyuncuların seçiminde, sanalın soyuta ulaşımında...
Meğer de ne çok misyon üstlenirmiş...
Kola takılan bileziğin farklı renk cümbüşünde, yeni bir bilekliği deniyor olmanın acemiliğinde, dereye giriyorum...
Paçaları sıvamadım...
Yol alışım ekrandaki yansımasına hedefin büyüklüğünde, eşleştiğim fikirbirliğinin aynı hızda aynı bakışta aynı duruşta eyleme dönüşünde...
Hadi diye gönül hız yapan arabanın direksiyonunda co pilotun tamamlayacağı unsuru olmanın ağır yükünde...
Karmanın karmaşasımıdır, yoksa yetmezliğin yeterliğinde mi?
Bilmiyorum, yaşayıp görmenin çıraklığında...
Akış belirlendi...
Ha gayret diyecek figuranların sırtımdan sıvazlamasından uzakta ter döküyor kelimeler hikayenin dramatik temasında yarına az kala...
Mutlu sonlar yazmak istese de gönül, kalem ne der ki...
Çeyrek kalmışken vuslata,
Yola çıkmadan vedalarını sunanların tema arayışında eyleme geçmeyen gayretsizliklerinde, kalan sağların omuz verişinde olmanın huşusunda...
Senaryo tamam, yönetmen ve oyuncuların eksikliğinde raks edeceğim...
Şunun şurasında bir nefeslik yokuş daha çıkmak lazım hepsi bu...
Ne dersiniz, olur mu?
Olur, olur diyişinizi duymanın büyük keyfinde o halde hadi diyorum kendime kendi omuz verişimde...