Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Semra YıldırımSemra Yıldırım

Kapıyı açıp, çıksam...

31 Ağustos 2013, Cumartesi - 22:10
Kapımı Açsa...

Ben arabaya binerken kapımı açsa,
Bazen farklı yerlere götürse,
Bir akşam mum ışıklarında yemek yesek...
Ara-sıra bana güzel sözler söylese,
Ruhumu okşasa...

22 yıl aynı yastığa baş koymak..

Her evlilikte olduğu gibi onlarda sevmişler
inanmışlar aynı çatı altında mutlu olacaklarına

Masallar hep güzel başlar ya,
Onların da evliliği çok güzel başlamış.
bir adam-bir kadın..

Adam; Mühendis çıkmış İTÜ'den,
Dadın; Psikolog..

Adam; Eğitimli, uzun boylu, işi var, anne-babası ayrılmamış ve son kriter YAKIŞIKLI.
Kadın; Eğitimli, güzel, işi var, vs...

Güzel başlayan evlilik ilk bebeğin dünyaya gelişiyle kısa süreli bir sarsılma yaşıyor.
Adam, karısını aldatmaya başlıyor,
Kadın anladığında kavgalar başlıyor,
Ama sonu gelmiyor aldatmaların ve kavgaların..

Kadın; çocuğunu alıp gitmek istese de olmuyor,
Çocuğuna bakabilecek parası yok, işi yok, yok, yok...
Olmuyor, Artık sular bulandı. Kadın farkında ama çare de yok.
Kadın çok genç, tecrübesiz, hem yeni anne
Cesaret edemiyor, korkuları var. Hem kendi için, hem de bebeği için...

Erkek yıllarca çok defa aldatmış,
Kadın hep görmemeye, duymamaya çalışmış.
Belki gidebilseydi,
İkisinin de hayatı çok farklı olacaktı.

Ama yapamamışlar,
Kadın yapamamış.
Çünkü kaza sonucu bir bebek daha gelmiş..

Mutlu olduğumuz zamanlar da vardı.
Ama hep benim mücadelemle,
Hep benim aileyi birarada tutma çabalarımla
diyor kadın..

Şimdi arkaya baktığında,
Tabiki pişmanlıkları var.

Ama geçmişin hesabını çıkarmak için artık çok geç
Kadın da Erkek de tam 22 yılını vermiş..

Hiç kadın olduğumu hissedemedim
Bir tatlı söz duymadım, bir iltifat almadım.
Bana kendimi özel hissettirecek bir davranışı hiç olmadı.

Ve,
Evliliklerinin 23. yıldönümünden iki gün önce
herşey bitiyor..

Hiç üzülmedin mi? dedim.
Nasıl üzülmem.
Ayrıldığım an babamı aradım,
Haykıra haykıra ağladım...
Babama ağladım.

Beni karşılıksız seven tek adam babam...
Bu süreçte hep yanımdaydı,
Hep dinledi, anlamaya çalıştı.
Biliyorum çok üzüldü yuvamın dağılmasına.
Ama bana hep güç vermeye çalıştı, dedi..

Geçen gün okuldan çıktım, markete gittim.
Birden daha eve gidip yemek yapacağım vs. gibi düşünürken aklıma geldi,
Ben artık bekar bir kadınım, kocam gelmeyecek ki akşam,
Ben neden acele ediyorum.
Kızlarla bakarız nasıl olsa başımızın çaresine..

Tabi alışkanlıklar var,
Kolay değil hemen hepsini bir kenara koymak.
Ama olacak,
Herşey daha güzel olacak artık, diyor...

Hayattan ne istiyorsun? dedim..

Beni gerçekten seven, bana değer veren,
bana kadın olduğumu hissettiren,
beni dinleyen, anlamaya çalışan
bir akşam mum ışıklarında yemek yerken
bana iyi davranan.
Arabaya binerken kapımı açan...

Kadın;
Arada sırada da olsa,
Sevildiğini, saygı duyulduğunu, önemsendiğini
bilmek istiyor.

Çok mu şey istiyor? Sizce...