Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Kanadım kırık...

06 Temmuz 2012, Cuma - 19:59
Ne çok severdi kahveyi...
Tiryakiliği çoktan almışda gitmişti başını....
Gün boyu uğrayan arkadaşlarınada eşlik etmekten geri kalmazdı...

Her seferinde fal kapatır...
Kendi falına kendi bakardı...

'' Ferah çıkmış, birde kısmet var kocaman...
'' MURADIM '' olacak...
Çabuk yıkada çabuk çıksın ''. Derdi ablama...

Küçücük yaşımda anlamamıştım nedenini....
Bazen nohutları tavada kavurur....
Anneannemden yadigar pirinç değirmende çeker...
Onunla pişirirdi kahvesini...

Seneler sonra sorduğumda
Savaş sonrası kıtlıktan kahveninde nasibini aldığını öğrendim...

Yıllar, yılları kovaladı...
Alışkanlığı hiç değişmedi...

Ama kaderin cilvesi hayatını öyle bir değiştirdi ki...
İnci dişlerinin taçlandırdığı dudakllarındaki gülücükleri soldu önce...
Sonra yosun rengi gözleri fersiz bakar oldu...

Hiç bir zaman öğrenemedim...
Fallardan dilediği '' MURADININ '' ne olduğunu....
Hissettiyim ise '' MURADININ '' asla gerçekleşmemesiydi...

Yaşam sahnelenen bir oyundu...
Onun oyununda ....
Perde erken indi....

ANNECİĞİM.....
FALLAR SANA YALAN SÖYLEDİ....