Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Kağıt kalem ile konuşmaz...

15 Ocak 2014, Çarşamba - 20:34
Çocuk olmak...

Aidiat olgusunun, sonsuz yanıtında...

Kendi olma yolculuğunda,  yüce dağdır ya büyükler, büyütenler...

Mecburiyetinde, çaresizliğinde, kimsesizliğinde...

Merci karar yetisindedir ya varedenler...

Kimi sevgiyle büyütülüyor,

Kimi sorguyla büyütülüyor,

Kimi açlıkla,

Kimi şiddetin kollarında,

Kimi varlıkla, aç bırıkılıyor...


Gün deviriyor, gönül acının silinmeyen geçmişiyle...

Travma diyorlar şimdilerde psikolojik boyutun dışa vurumda bilimsel bakış uzman görüşünde..

Ağırdır dünde ki isyanın günde hayat bulması...


Bakışında sezersin, gülüşünde manidar, ya da davranışındaki zavallığını..

O ana kadar farkındalığın hiç bilmemişliğinde...

İşte o an, sıkarsın ellerini, dişlerini,  seni sen yapmayanların,  varedişlerine...


Küçülürsün, küçülürsün, küçülürsün....


Dünyaya getirmek kolay ya yaşatmak?


Hiç sevilmemişi, sevgiye boğmanın çaresizliğinde


Susarsın,  eğersin başını öne öylece...


Bu kez kağıt kalem de konuşmaz...

Sadece içinden seslenirsin....


Duyuyormusunuz?