Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Konuk Odası
Sosi CindoyanSosi Cindoyan

İnsanız ya kızıyoruz bazen...

27 Mart 2015, Cuma - 01:05
Gözüne kaşına, bakışına duruşuna, sözüne özüne inanmışım ben senin. Güvenmişim, beğenmişim, sevmişim belki ben seni. Neyi ne kadar paylaşmışsam, seni yakınımda, yanımda, içimde hissetmişim herhalde ki sana arkadaş demişim, dost bilmişim, belki aklına, belki de zekâna çoğu zaman da yüreğine terk etmişim kendimi.
Sır mı vermişim, söz mü almışım? Gönül mü vermişim, güven mi almışım? Aldığımı sanıp da ben mi aldanmışım? Yoksa hep ben mi vermiş, ben mi tükenmişim?
Seni kendimden sanmışsam, günah mı etmişim?
Sen benden değil de sokaktan biri isen ve ben sana, işine, mesleğine inanıp yine aldanmışsam, sana kızarım ancak ama üzülmem. Sen, hayatımda gönlümde kalbimde sevgimde yeri olan biri isen, Sen, var oluşun gibi tükenişinle de farklı olacaksın.
Kim aldatmış beni? Mahallenin esnafı mı? Komşum mu? Emeğini mi esirgemişsin, emeğimi mi kullanmışsın, kendin bilirsin. Bu devran döner, öyle bir döner ki anafora kapılırsın.
Kim ağlatmış beni? Kim yara açmak istemiş şu sevgi dolu kalbimde? Yolu açık olsun, uğraşamam Vallahi. Beklerim, sakin sakin seyrederim halini. El de veririm gerekirse, insanca, yeterince.
Birisi malımı mı çalmış? Bin katını harcar, çaldığı kadar canı yanar. Benden mi çalmış? Hayatımdan, ömrümden mi çalmış? Yalanlarla mı boğmuş beni? Yoluma taş mı dökmüş? Yormuş mu beni? Üzmüş mü beni? Onun vicdan muhasebesini ben yapamam.
Af dilemek erdemdir, affetmek ise büyüklük sayılır fakat insanı küçülterek, yaşama gücünü ve şevkini yok ederek, hayatı zorlaştırdıktan sonra dilenen affa cevap vermek her zaman mümkün olmuyor. Her yapılan affedilmiyor.
Çoğu zaman da affetmek insanı rahatlatıyor. Affedip kendi yolunda yürümekle insan huzura kavuşuyor.
Ya helallik…..Helal etmek!!!!!
Yüreği yanan onurlu insan, canından, hayatından koparılıp çalınanı, acısı dinmeyen ve dinmeyecek olan hiçbir şeyi kolay kolay helal etmez. İnsan hayatı bu kadar ucuz değil, kolay kolay harcanmaz. Helallik de servetle bile satın alınmaz.
Affedip de helal etmemek, kulun kula küskünlüğü, belki de cezasıdır.