Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

İlk aşkım...

16 Haziran 2013, Pazar - 14:08
İlk aşklar unutulmaz, derin iz bırakır. Eros okunu kalbime sapladığında kaç yaşındaydım tam hatırlayamıyorum ama ilk günkünden daha derin ilk aşkıma olan hislerim. Epeyce küçüktüm, bildiğin çocuktum işte ona vurulduğumda. Esmer, kara kuru, karga burunlu, gözleri ışıl ışıl parlayan aşkımın adı Garo ama ben ona BABA diyorum…
Kız çocukları hayranlık duyar babalarına. Uzun yıllar kızlar babacı, erkekler anneci olurlar büyüme döneminde. Bizim durum da öyle sayılır desem bir türlü, demesem bir türlü. Tanrı aşkına nasıl becerebildiğini hala bilmiyorum ama tanıdığım en otoriter, en sulugöz, en vicdanlı, en komik insan o . Yani bir sürü otoriter, espritüel, vicdanlı tanıyorum da hepsi birden olabilmek çok önemli kanımca.Bir adam düşünün, 3 yaşlarında, yemek konusunda sürekli kapris yapıp, ‘’Onu yerim, bunu yemem’’ diyen çocuğunu düzgün eğitebilmek için, bir gece sadece bir dilim ekmek yeyip, bir bardak su içmekle cezalandırsın onu. Çocuğun sabaha karşı uyanıp  ‘’Açım’’ ciyaklamalarına soğukkanlılıkla dayanıp, salonda gizlice gözyaşı döksün. Sabah kahvaltıda bir gece önce burun kıvırıp, elinin tersiyle ittiği ıspanağı, ekmek banarak yiyen bir çocuk hayal edin. Bugün ağzıma attığım her lokmanın kıymetini biliyorsam, asla yemek ayırmıyorsam sebebi babamdır. Genç kızlığa adım attığım onlu yaşların ortalarında ‘’İzin isteyeceğin konu her neyse, bana sormadan sen karar ver. Koca kız oldun neye evet neye hayır diyeceğimi bilecek olgunluktasın. Hayatta hiçbir zaman reddedileceğin bir konumda kalma, aklını kullan yavrum. Bugün varım, yarın yokum, ayakların her zaman yere sağlam bassın.’’ derdi. Gerçekten de bir kez bile ‘’Hayır’’ cevabı almışlığım yoktur. Bu nasıl bir sorumluluk aşılamaktır çocuğa, nasıl özgüvenli yetiştirmektir.
Bu dünyadaki pek çok kızdan daha şanslıyım. Niye mi? Çünkü sevgisini sonuna kadar hissettiren, evlatlarını koklaya koklaya öpen, dağ gibi arkamızda duran, küçücük yaşlardan itibaren kendi kararlarımızı almamızı sağlayan, birlikte rakı içebildiğim, dertleşebildiğim, saatlerce pek çok konuda tartışabildiğim, gülüp eğlendiğim, gerektiğinde yanında cıvıyabildiğim , en yakın arkadaşım babam.
Hayatımda ilk kez Babalar Günü’nde şehir dışında olduğu için koynuna sokulamayacağım. Aşkım Babişkom Seni Çok Seviyorum. Babamın ve tüm babaların günü kutlu olsun. Gölgelerini evlatlarının üzerinden eksik etmesin.Melek olan babaların mekanı cennet olsun, üzerlerine nurlar yağsın…