Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Semra YıldırımSemra Yıldırım

İki kişilik oyun...

04 Nisan 2014, Cuma - 11:26
Ayrı ailelerden ayrı kültürlerden geldik elbette,
Hepimiz için aynı aslında
Sevgi ya da aşk denen duygu
Geldi yapıştı yakamıza..

Aynı çatı altında yaşamaya karar verdik,
Bazı zamanlar zor oldu,
Bazı zamanlar sevgimizden şüphe duyduk
Bazı zamanlar aşık olduğumuz kişi bu olamaz dedik..

Zaman değiştirdi çünkü hepimizi,
Biraz olgunlaştık,
Biraz benleştik,
Biraz da yorulduk belki..

Ama hep sevdik eşlerimizi..
Bazen delice,
Bazen çılgınca..

Eş gibi,
Dost gibi,
Arkadaş gibi,
Sırdaş gibi,
Birbirimizin herşeyi olduk farkına varmadan..

Dün yol boyunca düşündüm çocuğumun babasını,
Üzüldüğünde sanki yüreğim kanar
Karamsarlığında sanki dünya üstüme çöker,
Acı çektiğinde sanki hiç aydınlanmayacakmış gibi gelir gökyüzü,

Mutlu olduğunda yeni kanatları çıkmış kelebek gibi olurum..

Ben seni sevmeyi sevdim,
Seni bende görmeyi,
Beni de sen de görmeyi arzu ettim.

Diğer yarım hissettim seni hep,
Bağlandım,

Bir bebeğin göbek bağı ile annesine bağlandığı gibi..

Üzüldüğünde, üzülüyorum..
Mutlu olduğunu görünce uçmak istiyorum..
Ben seni sevmeyi sende öğrendim
Seni sevmeyi sende sevdim ben..