Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Eski Sandık
İmre Gaffaroğullarıİmre Gaffaroğulları

İçsel bir yolcunun bavulu...

18 Ekim 2014, Cumartesi - 16:24
Bu aralar bir dağınığımki sormayın pari dostlarım eski sandığımdan neler çıkartayım diye düşünürken aklımın en zemheri  kuytularında takılan sorular nedeni ile birde gelen hüzünlü hazandan olsa gerek sadece sorgulayan bir tarafa çekiştiren  bir us ile dağınık kalsın arasında araftayım sanırım.
Hani olur ya  zaman, zaman hiçbirşey yapmama, isteği kapınızı ısrarla çalar durur aslında,siz "bre git melun bak işimiz gücümüz var şimdi çalışma zamanı yeni bir dönem başlıyor '' dediğiniz anlardır ki dinleyen kim, geldi mi gitmez, haciz memuru edasıyla illaki alacak kalan huzur kırıntılarını ruhunuzun,ama işte buda hayata dair.
Şimdi kafamda  bu karmaşık sorular cevabını benim bile bilmediğim çıkmazlar, insan nasıl başeder bunca yükle dostlar, bu zamanlarda  profesyonelinden yardım almak en güzeli.Ancak toplumsal olarak buna da bir kalın önyargı battaniyemiz var ki sormayın en derin ve karmaşık ruh hallerimiz bile bunun altında, hamamdaki göbek taşına yatmış misali anında terler.Neymiş efendim biz delimiyiz? Ne gereği varmış bu durumlara, kendi kendinin doktoru olacakmışsın.Yok be kardeşim olmuyor işte öyle...
Halbuki sizin dinleyen ve hiç tanımayan  profesyonel birinin kucağına bırakıp tüm biriktirdiklerinizi cevaplarını birlikte aramak , bulmak en doğrusu. Önce kendimizle dürüst olup kabul edeceğiz problemi sonrası bence kolay.
Neden yazıyorum bu satırları diyeceksiniz belki de, biliyorum ki kendim  gibi yılların birikimini  taşıyan dostlarımın sayısı hiç de az değil  bizler  ruh da ve bedende genç görünsek de yamalı bohça yaşam macerasına da artık yarabandı tutmayan kesik ve çiziklere  çözüm istiyoruz.
Zira fazlasıyla yıpratıcı fiziksel ve ruhsal olarak.Hatta aynanın karşısına geçip baktığınızda anlıyorsunuz ki o gülen gözlerle herkese umut  ve ilham veren kişi gitmiş bambaşka  bir kara mizah oyuncusu almış sahneyi.
Evet yaşam  belki bir oyun sahnesi  ve  oynamak gerek her rolü ama  zamanında ve dozunda.
Heran  herşeyi yapmaya yetişmeye herkesi mutlu edeyim derken kendini unutunca  insan hayat trenini kaçırıyor garda farkında olmadan.
Elinde eski bavulu ve içinde biriktirdiği tüm kırgınlıkları ,defoları, ya üstüne oturup ellerini başının arasına alıp dalıp gidecek.Yada  o bavulu en yakın deniz kenarından fırlatıp atacak en derine ama bu yapmak içinde yukarda bahsettiğim o yardım kapısını aralayıp girmek  herkese ve herşeye kulakları kapamak yola devam demek, sonrada o eski bavulu içindekilerle birlikte atmak gerek o denize.
Onlar dibe çöktükçe göreceksiniz ki siz yepyeni bir başlangıça doğru kuş gibi kanat çırpıyor olacaksınız.
Ben mi? Aynen öyle yapıyorum bu aralar..
Hepinize güzel bir haftasonu diliyorum, sağlıklı ve sevgi dolu  bir yaşam için yola devam...