Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Eski Sandık
İmre Gaffaroğullarıİmre Gaffaroğulları

Hiç veda edilmeyen...

10 Mayıs 2015, Pazar - 00:13

Bir otobüs durağı dolusu

Ortaokul  çocuklarının cıvıl cıvıl seslerini böldü

Acı acı ambulansın sireni

Adamın yüreği sıkıştı nefesi elinde

Ambulansın içinde son anlarındaydı

Kadın

Teşhis kalp yetmezliği

Ne bilecekti,nerden bilecektiki

O an aslında sona bir vardı.

O an da bile hala başkalarına yaranamadı

Bir devlet hastanesi acil servisinin

Ardından yoğun bakım ünitesinde hikayesi sona erecekti.

Bilemezdi,bilemedi nerden bilecektiki

Adam son bir veda dedi

Edemedi.

Aylardan nisan ayın onyedisi idi

Doğançay mezarlığında

İzmir körfezine karşı

İsimsiz bir kabirde 

Bir çiçek açtı

Şehir ağladı

Adam ağladı

Ağladı

Ağladı

Veda edemediğim kadın

Anamdı

Anamdı

Anam..