Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Hiç söylenmemişi, söyler...

27 Eylül 2013, Cuma - 14:09
Şarkı söylüyorum, şarkı...
Eylül”ün bir üşütüp, bir ısıtan havasından olsa gerek sesim çatal, beynimin içinde adeta atlar turlamada....
Ama olsun,..
Gönül telimin bestekarı bağıra çağıra  şarkı söylüyor...
Üstelik sözsüz, üstelik özgürce....
Yürek yazıyor kalemsiz, sınırsızlığında huzurun dalga dalga kapladığı güç olmayı, güveni, iyi olmayı iyliği...
İçselliğinde can olmayı ve canda kalmayı...
Vazgeçişlerinde,  sımsıkı saran gülümsenin kalbe çiçek açtırışında,  çakıl taşını elmasa döndüren eyleminde...Tortularının, yontmaların, darbelerin, görmüş geçirmişliğin tüm kırıklarından sonra, yılların tüm ahlarından oluşan damlaların arındırdığı temizliğinde...
Grinin netsizliğinden çok uzak...
Şeffaflığında, olabildiğince açık...
“Mutluysa, mutluyum...
İyiyse iyiyim...
Severse severim değil, sevmese de severim”
Diye bilmenin büyük keyfinde..
Ne özeldir, ne güzeldir, ne başkadır, ne öteki, ne beriki,
Yürekli yürek olmanın parıltısında, silindi tüm korkular, tüm endişeler, tüm olumsuz olmuşlar, tüm yalanlar, tüm gül yüzlü gülen gönlü karalar....
Şimdi sonbahara inat bahar...
Kar mı yağacakmış, yağsın,
Rüzgar boz boran, fırtına, uçursun,
Sel mi olacakmış, varsın olsun...
Gök gürültüsünde, kar boz boranda, yağmurda çamurda...
Gönül telinin bestekari şarkı söylüyor, dans ediyorum ki...
Kendim gibi kendimle...
Aynı bakan, aynı duran, aynı konuşan aynı gülen aynı aynımla...
Gece güne, gün geceye, hiç bitmeyişine ay şahit..
Işık ışıkla aydınlatır tüm evreni parıl parıl sevgiyle donatır...
Göz güler, gönül şarkı söyler...
Üstelik, hiç söylenmemişi söyler...
Hey duyuyormusunuz?