Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Hiç gelmeyen, gider mi?

09 Mayıs 2013, Perşembe - 02:34
Dolunayın fener tuttuğu geceler, denize yüz vurmuşsa, rüzgarın yağmuru tutuşunda, güne kaçar...
Alacası, moru, turkuaza bakan uçsuz bucaksız aydınlığın kuş sesinin dinletisinde, coşuyor her hece, bestekarın sabırsız uyak hevesinde...

Sessizliğin çığlığa dönüşünde, evren suskun dinletiye geçiyor...

Şafak atıyor...

Uyku için çok geç, uyanışta...
Lakin, diye devre dışı tuttuğun her çerçevenin kanıt terapilerinde, bütünlük yok ki...
Sanmak değil 
Öylesi doğruyu yanlış diye yorum getirenin aciz kalmış çırpınışında,
Zihin çarpışmasında zaferi kutluyorum...
Gönül kahkahalar atıyor, 
Namertin maske çıkartışında...

Lafım kıymetli, kelimeler hazinem ya
Kaç mevsim, devirmenin dağarcığında, illa ki, kışlar üşüttü, yazlar sıcak sardı ki...
Daha gidecek yol çok...
Yağmurlar devretti artık, güneşin sarışına...
Göz kamaşıyor, ışığın parıltısında...
El, parmak şıklatıyor, 
Ne varsa, zaman harcatan, var oluşunu, mutsuzluğa taşıyan her kaybetmişe.
Anlatımlar yazılı, kazınmış her çizginin gülümseten izlerinde...
İyiler hayat yoldaşı, 
Limanın sakinleri, özü sözü bir edenler, gidenler mi, hiç gelmeyenler...