Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Semra YıldırımSemra Yıldırım

Herkes kendi dünyasında...

11 Mart 2013, Pazartesi - 23:02
Çocuklar...
Ne kadar şanslı bu zamanın çocukları.
Herşeyleri var. Kendi odaları, çalışma masları, dolapları. bilgisayarları, televizyonları,
Hatta kendi son model telefonları...

Sanki dünya onlar için yaratılmış,
Hani eskilerin bir deyimi vardır ya,
Yediği önünde, yemediği arkasında.
Ne şanslı bu zamanın çocukları,

Oysa biz;
Ne kendimize ait özel odamız oldu,
Ne televizyonumuz, bilgisayarımız,
Ne de telefonumuz...

Akşam olunca hep beraber yemek yer,
Sonra aynı masada ders yapar,
Annemiz babamız neyi seyretmek ister ise,
Biz de onlara oturduğumuz yerden ortak olurduk.
Hepberaber yemek yer, beraber televizyon seyrederdik...

Şimdi her çocuğun kendi odası ve o odanın içinde kendi dünyası var.
Odalarında geçiriyorlar hayatlarını,
Yemek mi?
Kendi odasında,
YALNIZ.
Televizyon mu?
Kendi odasında
YALNIZ.
Telefon mu?
Kendi odasında,
YALNIZ ve SÜRESİZ.

Kısacası
Çocuklar odalarında artık,
Anne ve babasından ayrı,
Odasında. Kendisiyle. Başbaşa...

Evet,
Şimdiki çocuklar çok şanslı.
Bu kocaman evlerde,
Herkes kendi dünyasında
YALNIZ, Tek başına...

Evler büyüdü, oda sayıları arttı..
Şimdi herkes, kendi alanında, kendi dünyasında.
Tek başına ve yalnız...

Mekanlar büyüdükçe, İçlerindeki paylaşımlar azaldı,
Muhabbetler azaldı.
Çocuklar da yalnız,
Büyükler de yalnız...